ಅರ್ಜಿದಾರನ ಹೆಸರನ್ನು ಇನ್ನೂ ಎಲ್ಲಾ ಕಾನೂನು ಪರಿಹಾರ ಮಾರ್ಗಗಳು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗದ ಕಾರಣ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ.

ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ಕಲ್ಯಾಣ್ ರಾಯ್ ಸುರಾನಾ ಮತ್ತು ಶಮೀಮಾ ಜಹಾನ್ ಅವರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ವಿಭಾಗೀಯ ಪೀಠವು, ಅರ್ಜಿದಾರನು ತನ್ನ ಪೂರ್ವಜರೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ವಿಫಲನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು.

ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ, "1946ರ ವಿದೇಶೀಯರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 9ರ ಪ್ರಕಾರ ತಾನು ವಿದೇಶಿಯಲ್ಲ, ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕನೆಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಜಿದಾರನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ವಿಫಲನಾಗಿದ್ದಾನೆ" ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.

ಯಾವ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗಿತ್ತು?
ಅರ್ಜಿದಾರನು ಫಾರಿನರ್ಸ್ ಟ್ರಿಬ್ಯುನಲ್ ಮುಂದೆ ಒಟ್ಟು 15 ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದನು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ 1951ರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಗರಿಕರ ನೋಂದಣಿ (ಎನ್‌ಆರ್‌ಸಿ) ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯರ ಹೆಸರುಗಳು, 1966ರಿಂದ 2017ರವರೆಗಿನ ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಗಳು, 1973ರ ಜಮೀನು ಖರೀದಿ ದಾಖಲೆ, 2017ರ ಶಾಲಾ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ, ಪಾನ್ ಕಾರ್ಡ್ ಹಾಗೂ ಮತದಾರರ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿ ಸೇರಿದ್ದವು.

ಅರ್ಜಿದಾರನ ಹೇಳಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಆತ 1988ರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದು, ಗುವಾಹಟಿಯ ಬೊರ್ಬೊರಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸವಿದ್ದು ದಿನಗೂಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ನದಿಯ ಪ್ರವಾಹ ಹಾಗೂ ಭೂ ಕುಸಿತದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಕುಟುಂಬವು ಚರೈ ಖಸರಾ ಗ್ರಾಮದಿಂದ ಧೋಬಕುರಾ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಘುಗುಡೋಬಾ ಮತ್ತು ನಂತರ ಹಷ್ಡೋಬಾ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಹೋಗಿತ್ತು ಎಂದು ಆತ ತಿಳಿಸಿದ್ದನು. 1999ರಲ್ಲಿ ಹಷ್ಡೋಬಾ ಆಂಚಲಿಕ್ ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿ 5ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡಿದ್ದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದನು.ಈ ಸಂಬಂಧ ಅರ್ಜಿದಾರ ಹಾಗೂ ಅವನ ತಂದೆ ಇಬ್ಬರೂ ಮೌಖಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮುಂದೆ ನೀಡಿದ್ದರು.

ಯಾವ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು?
ಅರ್ಜಿದಾರ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದ್ದ 1951ರ ಎನ್‌ಆರ್‌ಸಿ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು.
1951ರ ಜನಗಣತಿಯ ನಂತರ ಅಸ್ಸಾಂನಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಗರಿಕರ ನೋಂದಣಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ 2019ರಲ್ಲಿ ಎನ್‌ಆರ್‌ಸಿಯನ್ನು ನವೀಕರಿಸುವ ವೇಳೆ 1951ರ ದಾಖಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಅಥವಾ 1971ರ ಪೂರ್ವದ ದಾಖಲೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಭಾರತೀಯ ಪೌರತ್ವವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು.ಆದರೆ, ಅರ್ಜಿದಾರ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ದಾಖಲೆಗಳು ಕೇವಲ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮೂಲಕ ತಯಾರಿಸಲಾದ ಪ್ರತಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿತು.

"ಡಿಎಲ್‌ಡಿಡಿ ವರ್ಶನ್ 6.0 ಮೂಲಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾದ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ದಾಖಲೆಗಳಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 65ಬಿ ಅಥವಾ ಭಾರತೀಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಅಧಿನಿಯಮ 2023ರ ಸೆಕ್ಷನ್ 63(4)ರ ಪ್ರಕಾರ ಅಗತ್ಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಮೌಲ್ಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿದೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ, 1948ರ ಜನಗಣತಿ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 15ರ ಪ್ರಕಾರ ಜನಗಣತಿ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಸಾಕ್ಷ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸಲು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿತು.

ಶಾಲಾ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ, ಜಮೀನು ದಾಖಲೆಗೂ ಮಾನ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ
2017ರ ಶಾಲಾ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಹಾಜರುಪಡಿಸದಿರುವುದು ಹಾಗೂ ಶಾಲೆಯ ದಾಖಲಾತಿ ನೋಂದಣಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸದಿರುವ ಕಾರಣ ಆ ದಾಖಲೆಗೂ ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.

1973ರ ಜಮೀನು ಖರೀದಿ ದಾಖಲೆಯನ್ನೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ಜಮೀನು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅದು ಅರ್ಜಿದಾರನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಯಿತು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಯಾವುದೇ ದಾಖಲೆ ಅಥವಾ ವಿವರಣೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿತ್ತು.

ಜಮೀನಿನ ಮೇಲಿನ ಹಕ್ಕು ವರ್ಗಾವಣೆ ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರು ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಭೂ ಆದಾಯ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸದಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ದಾಖಲೆ ಪೌರತ್ವ ಸಾಬೀತಿಗೆ ನೆರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿತು.

ಇದಲ್ಲದೆ, ಪ್ಯಾನ್ ಕಾರ್ಡ್ ಹಾಗೂ ಮತದಾರರ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿಯನ್ನೂ ಪೌರತ್ವದ ಪುರಾವೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಈಗಾಗಲೇ ಸ್ಥಿರವಾದ ಕಾನೂನು ತತ್ವ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು.

ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಗಳಲ್ಲೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸ
ಅರ್ಜಿದಾರ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಗಳಲ್ಲೂ ಹಲವು ಗಂಭೀರ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಕಂಡುಬಂದಿವೆ ಎಂದು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ತಿಳಿಸಿದೆ.
1979ರ ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ 25 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸು ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಯಸ್ಸು 1989ರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 29 ವರ್ಷ ಎಂದು ತೋರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.ಇದರ ಜತೆಗೆ, ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕೆಲವರ ಹೆಸರುಗಳೂ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.

ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರ ಹೆಸರುಗಳು ಧೋಬಕುರಾ, ಘುಗುಡೋಬಾ ಮತ್ತು ಹಷ್ಡೋಬಾ ಎಂಬ ಮೂರು ವಿಭಿನ್ನ ಗ್ರಾಮಗಳ ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಈ ಮೂರು ಗ್ರಾಮಗಳ ನಡುವೆ ಕುಟುಂಬದ ನಿರಂತರ ವಂಶಾವಳಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಯಾವುದೇ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಜಿದಾರನು ಒದಗಿಸಲು ವಿಫಲನಾಗಿದ್ದನು.

ಈ ಎಲ್ಲ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ಹೈಕೋರ್ಟ್, ವಿದೇಶೀಯರ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನು ಅಥವಾ ವಾಸ್ತವ ದೋಷ ಕಂಡುಬಂದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸಿತು.

ಹೀಗಾಗಿ, 15 ದಾಖಲೆಗಳು ಹಾಗೂ ಮೌಖಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರೂ, ಅರ್ಜಿದಾರನು ತಾನು ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕನೆಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ವಿಫಲನಾಗಿದ್ದು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಆತನನ್ನು ವಿದೇಶಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿದೆ.

ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಇದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಅಥವಾ ಶೀರ್ಷಿಕೆ-ಉಪಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವೆಬ್ ಪ್ರಕಟಣೆಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ರೂಪದಲ್ಲೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬಹುದು.