ಈ ಮುಖ್ಯಾಂಶವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಾರತದ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ಭಾರತ ವಿರೋಧಿ ಅಥವಾ ಮೋದಿ ವಿರೋಧಿ ವರ್ಗದ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದೆ. ಆದರೆ, ಇದರ ಹಿಂದಿನ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ ಇದರಲ್ಲಿರುವ ಗಂಭೀರ ರಚನಾತ್ಮಕ ನ್ಯೂನತೆಗಳು ಬಹಿರಂಗಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈ ಅಧ್ಯಯನವು 'ಸಿಂಥೆಟಿಕ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಮೆಥಡ್' ಅನ್ನು ಬಳಸಿ ಕಾಲ್ಪನಿಕ 'ಸಿಂಥೆಟಿಕ್ ಇಂಡಿಯಾ'ವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದೆ. ಈ ಮಾದರಿಯು ಆರ್ಥಿಕ ದತ್ತಾಂಶ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಸ್ಥಿರತೆಯೇ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹವಾಗಿರುವ ದೇಶಗಳ 'ಡೋನರ್ ಪೂಲ್' ಅನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ತಲುಪಲು ಈ ಮಾದರಿಯು ಅತ್ಯಂತ ನಮ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಅಭ್ಯಾಸವು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಕಳೆದ 12 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವು ತಂದ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಿವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುವ ಪ್ರಯತ್ನದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.

ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಮೂಲಭೂತ ದೋಷವಿರುವುದು ಪರ್ಯಾಯ ಭಾರತವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಬಳಸಿರುವ ಸೂತ್ರದಲ್ಲೇ ಆಗಿದೆ. ಈ ಮಾದರಿಯು ಇಥಿಯೋಪಿಯಾಗೆ ಶೇ. 38 ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕೆ ಶೇ. 25 ರಷ್ಟು ಬೃಹತ್ ತೂಕವನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ ಇಥಿಯೋಪಿಯಾವನ್ನು ಏಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು? ಹಾಗೆಯೇ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಸಾಮಾನ್ಯ ತೂಕವನ್ನು ಏಕೆ ನೀಡಲಾಯಿತು? ಕಳೆದ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಅಧಿಕೃತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾರೆ ಪ್ರಗತಿಯ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು ಎಂಬುದು ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಬಹಿರಂಗ ರಹಸ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮುಹಮ್ಮದ್ ಯೂನಸ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಮಧ್ಯಂತರ ನಾಯಕತ್ವವೇ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸಿ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದೆ. ಮೂಲ ಸರ್ಕಾರವೇ ಅಲ್ಲಗೆಳೆಯುವ ದತ್ತಾಂಶದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವದ ಐದನೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಮಾನದಂಡವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬಲ ತಳಹದಿಯಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಇದು ಈ 1,000 ಅಂಕಿ-ಅಂಶದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅನುಮಾನ ಮೂಡಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವದ 5ನೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಸಿಂಥೆಟಿಕ್ ಮಾದರಿಯು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ದೇಶದ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿತ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದಾಗ, ಅದರ ತೀರ್ಮಾನಗಳು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಸಂಶಯಾಸ್ಪದ ಮತ್ತು ಸಂಖ್ಯಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ಅಮಾನ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ, 1984ರಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಬಡ ದೇಶವಾಗಿದ್ದರೂ ನಂತರ ವೇಗದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡಿತು ಎಂಬ ಸರಳ ಆರ್ಥಿಕ ಕಾರಣವನ್ನು ಗೇರಿಯರ್ ಪರಿಗಣಿಸಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಹಾದಿಯನ್ನು ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸಲು, ಈ ಸಿಂಥೆಟಿಕ್ ಮಾದರಿಗೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಭಾರತದಷ್ಟೇ ಆದಾಯ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ನಂತರ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ದೇಶಗಳ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು. ಲಭ್ಯವಿರುವ 'ಡೋನರ್ ಪೂಲ್'ನಲ್ಲಿ ಇಥಿಯೋಪಿಯಾ ಭಾರತಕ್ಕಿಂತ ಬಡ ದೇಶವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದರೆ, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶವು ಭಾರತದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಇತರ ಹೆಚ್ಚಿನ ದೇಶಗಳು ಭಾರತಕ್ಕಿಂತ ಸಾಕಷ್ಟು ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದು ಭಾರತದ ಆರಂಭಿಕ ಕಡಿಮೆ ಆದಾಯದ ಹಂತವನ್ನು ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಥಿಯೋಪಿಯಾ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಗಳನ್ನು ಈ ಮಾದರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಚೀನಾ ಆ ಕಾಲದ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಭಾರತದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆದಾಯದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಚೀನಾದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಲು ಈ ಮಾದರಿಗೆ ಬಡ ಮತ್ತು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ದೇಶಗಳ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು. ಇಥಿಯೋಪಿಯಾ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಗಳು ಆ ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವುಗಳ 'ವೇಟೇಜ್' ಅಷ್ಟೊಂದು ಮುಖ್ಯವಾಯಿತು.

ಈ ಕಾರ್ಯಾಚರಣಾ ಪ್ರಬಂಧದ ದೋಷಗಳು ಅದರ 'ರೋಬಸ್ಟ್‌ನೆಸ್ ಟೆಸ್ಟ್'ಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಹಿರಂಗಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಪ್ರಬಂಧವು ತನ್ನ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಮಾದರಿಯ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಲು ಅತ್ಯಂತ ಸಂಶಯಾಸ್ಪದ ದತ್ತಾಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಬೇಕು. ಡೋನರ್ ಪೂಲ್‌ನಿಂದ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶವನ್ನು ಹೊರಗಿಟ್ಟರೆ, 1,000 ಗ್ಯಾಪ್ ತಕ್ಷಣವೇ ಸುಮಾರು 550 ಗೆ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ, ಅಂದರೆ ಒಂದೇ ಏಟಿಗೆ ಅಂದಾಜು ಶೇ. 40 ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ. ಬದಲಾಗಿ ಇಥಿಯೋಪಿಯಾವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದರೆ, ಮಾದರಿಯು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿ ಶೇ. 76 ರಷ್ಟು ತೂಕಕ್ಕೆ ಜಿಗಿಯುತ್ತದೆ. ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ ಮತ್ತು ಇಥಿಯೋಪಿಯಾ ಎರಡನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಿಂದ ಹೊರಗಿಟ್ಟಾಗ ಇಡೀ ಮಾದರಿಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ.

ಈ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳನ್ನು ಯುರೋಪಿಯನ್ ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದರೆ ಫಲಿತಾಂಶವೇ ಉಲ್ಟಾ ಆಗುತ್ತದೆ. ಉಳಿದ ದೇಶಗಳು 2014 ಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿನ ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ಹಾದಿಯನ್ನು ನಕಲಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಮೂಲ ಮಾದರಿಯ ದೋಷಕ್ಕಿಂತ 10 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಅಂದರೆ ಸರಾಸರಿ 684 ರಷ್ಟು ದೋಷವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಕೇವಲ ಎರಡು ನಂಬಲರ್ಹವಲ್ಲದ ದತ್ತಾಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ್ದಕ್ಕೇ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಬದಲಾಗುವ ಆರ್ಥಿಕ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ನಂಬಲರ್ಹ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಸಂಶೋಧಕರು ಶುದ್ಧ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಆಲೋಚನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ನಂತರದ 10 ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಾದ ಬೃಹತ್ ಜಾಗತಿಕ ಆಘಾತಗಳನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಲು ವಿಫಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ. 2014 ರ ನಂತರದ ಅವಧಿಯು ಕೋವಿಡ್-19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗ, ರಷ್ಯಾ-ಉಕ್ರೇನ್ ಯುದ್ಧ, ಜಾಗತಿಕ ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿ ವೈಫಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ವಿದೇಶಿ ಹಣಕಾಸು ನೀತಿಗಳ ತೀವ್ರ ಬದಲಾವಣೆಗಳಂತಹ ಅಸಾಧಾರಣ ಅಡೆತಡೆಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು. ಈ ಜಾಗತಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೈಜ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಸಿಂಥೆಟಿಕ್ ಮಾದರಿಯ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೇವಲ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ವೈಫಲ್ಯ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ದೋಷಪೂರಿತ ಆಲೋಚನೆಯಾಗಿದೆ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ಮೋದಿ ಆಡಳಿತವು ಜಿಎಸ್‌ಟಿ ಯಂತಹ ರಚನಾತ್ಮಕ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುತ್ತಿತ್ತು. ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಮ್ಯಾಕ್ರೋ-ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.

ಮತ್ತೊಂದು ಗಂಭೀರ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ನಾಮಮಾತ್ರ ತಲಾ ಆದಾಯ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕರ ನಿಜವಾದ ಜೀವನ ವೆಚ್ಚದ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಬಂಧವು ಕೇವಲ ನಾಮಮಾತ್ರ ಆದಾಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಜನರು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಏನು ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಕಳೆದ ದಶಕದಲ್ಲಿ, ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವು ಆಡಳಿತದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಲ್ಯಾಣದತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾರತೀಯರ ದೈನಂದಿನ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದೆ. ನೇರ ನಗದು ವರ್ಗಾವಣೆ, ಪಿಎಂ-ಕಿಸಾನ್, ಉಚಿತ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವ ಆಯುಷ್ಮಾನ್ ಭಾರತ್, ಗ್ರಾಮೀಣ ವಿದ್ಯುದ್ದೀಕರಣ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಉಚಿತ ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳ ಪೂರೈಕೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಯುಪಿಐ ಡಿಜಿಟಲ್ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳಂತಹ ಉಪಕ್ರಮಗಳು ಜೀವನ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಅಪಾರವಾಗಿ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಮಾಡಿವೆ. ನಾಗರಿಕರು ಈ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಹಣವನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ನೈಜ ಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಕಲ್ಯಾಣವು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಬೃಹತ್ ಕುಟುಂಬ ಉಳಿತಾಯವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವ ಆದಾಯ ಆಧಾರಿತ ಹೋಲಿಕೆಯು ಅಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಕಳೆದ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಲೀನಿಯರ್ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ವಿಧಾನವನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತವಾದ ವಿಧಾನವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಭಿನ್ನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ತಲಾ ಆದಾಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಸರಾಸರಿಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಸಂಶೋಧಕರು ವಾಸ್ತವಿಕ ಬೇಸ್‌ಲೈನ್ ಅನ್ನು ಯೋಜಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಜಾಗತಿಕ ಆಘಾತಗಳು ಮತ್ತು ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಆಂತರಿಕ ಕಲ್ಯಾಣ ವಿಸ್ತರಣೆಗಳನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಿ, ಭಾರತದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ನೈಜ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಆಡಳಿತದ ಬಗ್ಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಧನಾತ್ಮಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಸಂಶಯಾಸ್ಪದ ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಯೋಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ನಂಬಲರ್ಹವಲ್ಲದ ದೇಶಗಳ ಡೋನರ್ ಪೂಲ್ ಅನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ನಿರಾಕರಿಸಲಾಗದ ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಪ್ರಯತ್ನದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.