ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರೂ ಅಥವಾ ಒಂದು ವಸ್ತು ನೋಡಲು ಎಷ್ಟೇ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಂಡರೂ, ಅದರ ಅಂತಿಮ ಫಲಿತಾಂಶ ಹೊರಬರುವವರೆಗೂ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನೈಜ ಸತ್ಯವನ್ನು ಈ ಗಾದೆ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ನುಡಿಗಟ್ಟಿನ ಮೂಲ ವಾಕ್ಯ 'The proof of the pudding is in the eating' ಎಂದಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಜನರ ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಗೊಂಡು ' Proof is in the pudding' ಎಂದು ಬಳಕೆಯಾಗಲು ಶುರುವಾಯಿತು. ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತಿನ ಬೇರುಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ' proof' ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಇಂದು ನಾವು ಬಳಸುವ 'ಸಾಕ್ಷ್ಯ' ಎಂಬ ಅರ್ಥಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ 'ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದು' (Test ಅಥವಾ Trail) ಎಂಬ ಅರ್ಥವಿತ್ತು.

Vishweshwar Bhat Column: ಆಲ್ಬರ್ಟ್‌ ಕಾಮು ಸತ್ತಿದ್ದು ಹೇಗೆ ?

ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಭಾಷೆಯ 'ಪ್ರೊಬೇರ್' (Probare) ಎಂಬ ಮೂಲದಿಂದ ಬಂದ ಈ ಪದವು, ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವನ್ನು ಕಠಿಣ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ಅದರ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ಒರೆಗೆ ಹಚ್ಚುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಕಾಲದ ಪಾಕಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ 'ಪುಡಿಂಗ್' ಎನ್ನುವುದು ಇಂದಿನ ಸಿಹಿ ತಿನಿಸಿನಂತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಮಾಂಸ, ಧಾನ್ಯಗಳು, ಮಸಾಲೆ ಮತ್ತು ಕೊಬ್ಬನ್ನು ಪ್ರಾಣಿಯ ಕರುಳಿನ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ, ಹೊಲಿದು ಬೇಯಿಸಲಾಗುವ ಸಾಸೇಜ್ ಮಾದರಿಯ ಖಾದ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಶೈತ್ಯೀಕರಣ ಅಥವಾ ಆಹಾರ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಮಾಂಸದ ತಿನಿಸು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಂದಿದೆಯೇ, ತಿನ್ನಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ವಿಷಕಾರಿಯಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇವಲ ಹೊರಗಿನ ನೋಟದಿಂದ ಅಥವಾ ವಾಸನೆಯಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಬಾಯಿಗಿಟ್ಟು ತಿಂದಾಗ ಮಾತ್ರವೇ ಅದರ ನೈಜ ರುಚಿ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯೇ ಕ್ರಮೇಣ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಾದೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಭಾಷೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಜತೆಗೆ ಹದಿನೇಳನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃತಿ 'ಡಾನ್ ಕ್ವಿಕ್ಸೋಟ್' ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ಗೆ ಅನುವಾ ದಿಸುವಾಗ ಈ ನುಡಿಗಟ್ಟನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಯಿತು. ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ದೈನಂದಿನ ಸಂಭಾಷಣೆಯವರೆಗೂ ಇದು ಹರಡಿತು.

ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದ ವೇಳೆಗೆ ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಈ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಮೊಟಕು ಗೊಳಿಸಿ ' Proof is in the pudding' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ವ್ಯಾಕರಣದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಳೆಯ ಪೂರ್ಣ ರೂಪವೇ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದರೂ, ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪವೇ ಜಾಗತಿಕ ಮನ್ನಣೆ ಪಡೆದು, ಫಲಿತಾಂಶವೇ ಅಂತಿಮ ಸಾಕ್ಷಿ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು. ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲೂ ಇದೇ ತತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಹಲವು ಅದ್ಭುತ ಗಾದೆಗಳಿವೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, 'ಚಿನ್ನದ ಗುಣ ಒರೆಗಲ್ಲಿಗೆ ಹಚ್ಚಿದಾಗ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ' ಎಂಬ ಮಾತು ಇದಕ್ಕೇ ಹೆಚ್ಚು ಸಮೀಪವಾಗಿದೆ. ಬಂಗಾರವನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದು ಅಪ್ಪಟವೋ ಅಲ್ಲವೋ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವು ದಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಒರೆಗಲ್ಲಿಗೆ ತೇಯ್ದಾಗಲೇ ಅದರ ಗುಣಮಟ್ಟ ಸಾಬೀತಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ 'ಮಾತಿಗಿಂತ ಕೃತಿ ಲೇಸು', 'ಬೆಲ್ಲದ ಸಿಹಿ ಸವಿದವನಿಗೇ ಗೊತ್ತು' ಎಂಬ ಗಾದೆಗಳೂ ಸಹ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕಿಂತ ಅನುಭವಕ್ಕೆ, ಕೇವಲ ಬಾಯಿ ಮಾತಿಗಿಂತ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯ ನೀಡಬೇಕಾದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತವೆ.

ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಈ ತತ್ವದ ಪಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ನಿಷ್ಠೆ, ಪ್ರೀತಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಸುಂದರ ಮಾತು ಗಳನ್ನಾಡಿದರೂ, ಸಂಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆತ ತೋರುವ ನಡೆವಳಿಕೆಯೇ ಆತನ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ಬಾಯಿಮಾತಿನ ಭರವಸೆಗಳು ಯಾವು ದೇ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ತೋರುವ ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಬದ್ಧತೆಯೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ಅಂತಿಮ ಪುರಾವೆಯಾಗುತ್ತದೆ.