तीच भाषा आणि तेच आरोप. सुरुवातीला मला वाटले की मी यावर प्रतिक्रिया देऊ नये, पण नंतर माझ्या लक्षात आले की एखादे खोटे शंभर वेळा सांगितले गेले तर ते खरे वाटू लागते.

आम आदमी पार्टीने माझ्यावर तीन गंभीर आरोप केले आहेत. पहिला आरोप असा आहे की, जेव्हा विरोधी पक्ष सभागृहातून बाहेर पडतो, तेव्हा राघव चड्ढा जागेवर बसून राहतात. हे धादांत खोटे आहे. ज्या दिवशी विरोधी पक्ष सभागृहातून बाहेर पडला आणि मी त्यांना पाठिंबा दिला नाही, तो दिवस तुम्ही सांगावा. संसदेत सर्वत्र सीसीटीव्ही कॅमेरे आहेत; तुम्ही फुटेज मिळवून ते दाखवू शकता. सत्य समोर येईल.

राघव म्हणाले, माझ्यावरील दुसरा आरोप असा आहे की, मुख्य निवडणूक आयुक्तांना हटवण्याच्या याचिकेवर मी सही केली नाही. हे सुद्धा धादांत खोटे आहे. आपच्या कोणत्याही नेत्याने मला या याचिकेवर सही करण्यास सांगितले नाही. शिवाय, राज्यसभेत पक्षाचे दहा खासदार आहेत, त्यापैकी सहा-सात जणांनी याचिकेवर सही केली नाही. यात माझा काय दोष आहे? मी सगळा दोष स्वतःवर का टाकावा? या याचिकेला राज्यसभेत फक्त ५० सह्यांची गरज होती, म्हणजेच १०५ विरोधी खासदारांपैकी ५० खासदारांनी ही याचिका मंजूर केली असती.

चड्ढा म्हणाले, माझ्यावर लावलेला तिसरा आरोप असा होता की, राघव चड्ढा घाबरलेले आहेत आणि त्यामुळे ते क्षुल्लक मुद्दे उपस्थित करतात. मी तुम्हाला सांगतो, मी संसदेत ओरडण्यासाठी, शिवीगाळ करण्यासाठी किंवा माईक तोडण्यासाठी गेलो नव्हतो. मी तिथे जनतेचे प्रश्न मांडण्यासाठी गेलो होतो. मी कोणते प्रश्न मांडले नाहीत? जीएसटीपासून पाण्यापर्यंत, पंजाबच्या पाण्यापासून दिल्लीच्या हवेपर्यंत, बेरोजगारीपासून महागाईपर्यंत. माझी कामगिरी तपासा. मी संसदेत प्रभाव पाडण्यासाठी गेलो होतो. जे माझ्यावर आरोप करत आहेत, त्यांना मला सांगायचे आहे की प्रत्येक खोटेपणा उघडकीस येईल. प्रत्येक प्रश्नाचे उत्तर दिले जाईल. मी जखमी आहे, म्हणूनच मी घातक आहे.

---------------

हिंदुस्थान समाचार / वृषाली देशपांडे