२६ जानेवारी १९९५ रोजी अमृतसरच्या खैलारा येथे जन्मलेल्या गुरजंत यांना लहानपणापासूनच हॉकीची आवड होती. या खेळात प्रगती करण्यासाठी त्यांनी कठोर मेहनत घेतली. २०१६ मध्ये लखनऊ येथे झालेल्या ज्युनियर विश्वचषकाच्या अंतिम सामन्यात गोल करत भारताला विजय मिळवून देण्यात त्यांनी महत्त्वाची भूमिका बजावली होती. २०१७ मध्ये त्यांनी वरिष्ठ संघासाठी पदार्पण केले.

त्यांच्या कारकिर्दीतील सर्वात मोठी कामगिरी ऑलिम्पिकमध्ये पाहायला मिळाली. टोक्यो २०२० आणि पॅरिस २०२४ या दोन्ही ऑलिम्पिक स्पर्धांमध्ये कांस्यपदक जिंकणाऱ्या भारतीय संघाचा ते महत्त्वाचा भाग होते. याशिवाय त्यांनी २०२२ हांगझोऊ आशियाई क्रीडा स्पर्धेत सुवर्णपदक, २०१७ आशिया कपमध्ये सुवर्णपदक आणि अनेक आशियाई चॅम्पियन्स ट्रॉफी जिंकण्यातही योगदान दिले. २०२१ मध्ये त्यांना अर्जुन पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले.

निवृत्ती जाहीर करताना गुरजंत म्हणाले, 'आज मी अभिमान आणि भावनांनी भरलेल्या मनाने माझ्या निवृत्तीची घोषणा करतो. या खोलीत बसलेल्या वरिष्ठ खेळाडूंना आदर्श मानून मी माझा प्रवास सुरू केला होता आणि त्यांच्यासोबत भारतासाठी खेळण्याचं स्वप्न पूर्ण झालं, ही माझ्यासाठी अमूल्य आठवण आहे.'

ते पुढे म्हणाले, 'भारतीय हॉकीच्या पुनरुत्थानाचा भाग बनणं आणि दोन ऑलिम्पिक पदक जिंकणं ही माझ्यासाठी मोठी समाधानाची बाब आहे. ट्रॉफींहूनही महत्त्वाच्या आठवणी म्हणजे माझ्या सहकाऱ्यांसोबत घालवलेले क्षण. आम्ही एक कुटुंब होतो आणि प्रत्येक कठीण प्रसंगी एकमेकांच्या पाठीशी उभे राहिलो.'

हॉकी इंडियाचे अध्यक्ष दिलीप तिर्की म्हणाले, 'गुरजंत सिंग जवळपास दशकभर भारतीय हॉकीचा महत्त्वाचा भाग राहिले. त्यांची गती, ऊर्जा आणि मोठ्या सामन्यांमध्ये गोल करण्याची क्षमता त्यांना विशेष बनवते.'

महासचिव भोला नाथ सिंग यांनीही त्यांच्या कारकिर्दीचे कौतुक करत म्हटले, 'पंजाबच्या शेतातून ऑलिम्पिक पदकापर्यंतचा त्यांचा प्रवास प्रत्येक तरुणासाठी प्रेरणादायी आहे.'