वॉशिंग्टन (अमेरिका) - सिंधु जल वाटप करार सदिच्छा आणि मैत्री यांच्या भावनेने करण्यात आला होता; परंतु पाकिस्तानने अर्ध्या शतकापर्यंत ही सदिच्छा आणि मैत्री संपवण्याचेच काम केले. पाकिस्तानच्या वर्तनाने आधीच हा करार रहित झाला होता.

क्वात्रा यांनी लेखात म्हटले की, वर्ष १९६० मध्ये भारत आणि पाकिस्तान यांच्यात झालेल्या सिंधु जल वाटप कराराच्या अंतर्गत भारताला सिंधु खोर्‍यातील ६ नद्यांपैकी ३ नद्यांवर नियंत्रण मिळाले. यामध्ये एकूण पाण्याच्या सुमारे २० टक्के पाणी वहाते. पाकिस्तानला अशा नद्यांवर अधिकार मिळाला, ज्यातून सुमारे ८० टक्के पाणी वहाते. या असंतुलनामुळे भारताच्या अनेक भागांचा विकास दीर्घकाळ प्रभावित झाला. तरीही भारताने या कराराचा आदर केला. याच्या बदल्यात पाकिस्तानने वर्ष १९६५, १९७१ आणि १९९९ मध्ये भारताविरुद्ध युद्धे पुकारली. यासह त्याने सीमापार आतंकवाद चालू ठेवला, ज्यामध्ये वर्ष २००१ चे संसदेवरील आक्रमण, वर्ष २००८ चे मुंबईवरील आतंकवादी आक्रमण, वर्ष २०१६ चा उरी आणि पठाणकोट येथील आक्रमणे, वर्ष २०१९ चे पुलवामा आक्रमण आणि २०२५ चे पहलगाम आक्रमण यांचा समावेश आहे.