जिथे तो टोकियो २०२० आणि पॅरिस २०२४ या दोन्ही ऑलिम्पिकमध्ये कांस्यपदक विजेत्या संघाचा एक महत्त्वाचा भाग होता. ऑलिम्पिकच्या पलीकडे, गुरजंतने भारताला २०२२ च्या हांगझू आशियाई क्रीडा स्पर्धेत सुवर्णपदक, २०१७ च्या आशिया कपमध्ये सुवर्णपदक आणि अनेक आशियाई चॅम्पियन्स ट्रॉफी विजेतेपद मिळवून देण्यात मदत केली. २०२१ मध्ये, त्याला भारताच्या सर्वोच्च क्रीडा सन्मानांपैकी एक असलेल्या अर्जुन पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले.
आज मी अभिमानाने आणि अत्यंत भावूक होऊन माझ्या निवृत्तीची घोषणा करत आहे. या खोलीत बसलेल्या वरिष्ठ खेळाडूंना आदर्श मानून मी माझ्या हॉकी प्रवासाला सुरुवात केली आणि त्यांच्यासोबत भारतासाठी खेळण्याचे माझे स्वप्न पूर्ण करणे ही एक अनमोल आठवण आहे, जी मी आयुष्यभर जपून ठेवीन."
तो पुढे म्हणाला, "भारतीय हॉकीच्या ऐतिहासिक पुनरुज्जीवनाचा भाग बनून आणि दोन ऑलिम्पिक पदके जिंकून मला प्रचंड समाधान वाटते. ट्रॉफींपेक्षाही, मी माझ्यासोबत घेऊन जात असलेली सर्वात मोठी आठवण म्हणजे माझ्या सहकाऱ्यांसोबत घालवलेला वेळ. आम्ही एका कुटुंबासारखे राहत होतो, प्रत्येक सुख-दुःखात एकमेकांना साथ देत होतो. मला इतका सन्मानजनक निरोप दिल्याबद्दल मी हॉकी इंडियाचे आभार मानू इच्छितो. मी एक अत्यंत आनंदी आणि अभिमानास्पद व्यक्ती म्हणून आंतरराष्ट्रीय स्तरावरून निवृत्त होत आहे."
गुरजंत सिंग जवळपास एक दशकापासून भारताच्या हॉकीच्या इतिहासाचा एक महत्त्वाचा भाग राहिला आहे. त्याचा वेग, ऊर्जा आणि मोठ्या प्रसंगी गोल करण्याची क्षमता यामुळे तो प्रतिस्पर्धकांसाठी एक धाक असलेला खेळाडू बनला होता. त्याने मोठ्या अभिमानाने आपल्या देशाचे प्रतिनिधित्व केले. भारतीय हॉकीला त्याने दिलेल्या प्रत्येक योगदानाबद्दल आम्ही त्याचे आभार मानतो," असे हॉकी इंडियाचे अध्यक्ष दिलीप तिर्की म्हणाले.
Edited By - Priya Dixit

