दररोज आपल्या गाई राखताना, तो त्या योगीला ध्यानात बसलेले पाहत असे. एके दिवशी, तो त्यांच्याजवळ गेला आणि म्हणाला, "महात्मा, मला देवापर्यंत पोहोचण्याचा मार्ग सांगू शकाल का?"

योगी नम्रपणे म्हणाला, "तू एक चांगला गोपाळ आहे सध्या तुझे कर्तव्य तुझ्या गाईंची काळजी घेणे आहे. देवाला समजून घेणे हे एक मोठे कार्य आहे ते तुझ्यासाठी सोपे नसेल."

तो गुराखी निघून गेला, पण त्याच्या हृदयात देवाला जाणून घेण्याची तीव्र इच्छा निर्माण झाली. आता, त्याला नीट जेवणही जात नव्हते आणि झोपही लागत नव्हती.

काही दिवसांनी, तो योगीकडे परत आला आणि म्हणाला, "कृपया, मला देवाविषयी काहीतरी शिकवा."

योगीने एक दीर्घ श्वास घेतला. गुराखीच्या खऱ्या भावना पाहून, त्याला त्याचे ऐकावेच लागले.

योगी म्हणाला, "ठीक आहे, मी तुला देवाविषयी सांगेन."

गुराखीने उत्साहाने विचारले, "देव कसा आहे? त्याचे स्वरूप काय आहे?"

योगी हसला आणि हळू आवाजात म्हणाला, "देव तुझ्या कळपातील मोठ्या बैलासारखा आहे शक्तिशाली, दयाळू आणि नेहमी तुझ्यासोबत. त्याच्याबद्दल असा विचार कर; तुला समजायला सोपे जाईल."

गुराखीला खूप आनंद झाला. तो धावत गेला आणि दररोज त्या बैलाची पूजा करू लागला. तो त्याला हिरवे गवत खाऊ घालायचा, त्याच्या शेजारी बसायचा, त्याच्याशी बोलायचा आणि आपल्या सर्व प्रेमाने त्याची सेवा करायचा. त्याचे संपूर्ण मन त्यात गुंतले होते. दिवसांचे महिने झाले आणि महिन्यांची वर्षे झाली.

एके दिवशी, तो बैलाच्या शेजारी बसला असताना, त्याला एक आवाज ऐकू आला "माझ्या मुला, माझ्या मुला." त्याला धक्का बसला. "बैल बोलला का? हे कसे शक्य आहे!"

पण तो आवाज पुन्हा आला आणि यावेळी त्याला जाणवले की तो बाहेरून नाही, तर त्याच्या आतून येत होता. देवाला जाणून घेण्याच्या त्याच्या तीव्र इच्छेने त्याच्यातील देवाला जागृत केले होते.

तो चेहऱ्यावर शांती आणि आनंद घेऊन योगीकडे धावत गेला.

योगीला आश्चर्य वाटले आणि त्याने विचारले, "तुझ्या चेहऱ्यावर इतके तेज कसे आले?"

गुराखी म्हणाला, "तुम्हीच मला हे वरदान दिले होते."

प्रेरणादायी कथा : प्रामाणिकपणाची देणगी

योगी म्हणाला, "तू जास्त प्रश्न विचारू नयेस म्हणून मी तसे म्हटले होते!"

गुराखी हसला आणि म्हणाला, "मी तुमचे शब्द मनावर घेतले. मी त्या बैलामध्ये देवाला पाहिले आणि अखेरीस त्याला माझ्या आत शोधले."

तात्पर्य : जेव्हा आपण खऱ्या प्रेमाने आणि भक्तीने देवाची सेवा करतो, तेव्हा देव कोणत्याही रूपात आढळू शकतो.

प्रेरणादायी कथा : ज्ञान नेहमीच नतमस्तक होऊनच मिळते