ଆଖି ଆଗରେ ଭୟଙ୍କର ଜଳପ୍ରଳୟ । ପଛରୁ ମାଡ଼ି ଆସୁଥିଲା ପ୍ରଚଣ୍ଡ ବେଗରେ ପାଣି । ଆଗକୁ ଯିବାର ରାସ୍ତା ଅଜଣା, ଆଉ ପଛକୁ ଫେରିବାର ବାଟ ମଧ୍ୟ ନଥିଲା । ଲାଗୁଥିଲା, ଯେକୌଣସି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୃତ୍ୟୁ ଆସି ମାଡ଼ିବସିବ । ଏଭଳି ଏକ ଭୟଙ୍କର ପରିସ୍ଥିତିରୁ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇ ନିଜ ଜନ୍ମମାଟିକୁ ଫେରିଛନ୍ତି ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲା ଚାନ୍ଦବାଲି ବ୍ଲକ ନାଲଗୁଣ୍ଡା ପଞ୍ଚାୟତର ରମେଶ ଦାସ ଓରଫ ଟୁନା ଦାସ ।
ନେପାଳରେ ଘଟିଥିବା ଜଳପ୍ରଳୟର ଛାତିଥରା ଅନୁଭୂତି ବର୍ଣ୍ଣନା କରି ରମେଶ କହିଛନ୍ତି, "ନେପାଳରେ ମୃତ୍ୟୁ ଆମକୁ ପିଛା କରୁଥିଲା । ଆମେ ଆଗେ ଆଗେ ଦୌଡୁଥିଲୁ । ଜଳପ୍ରଳୟ ରୂପୀ ମୃତ୍ୟୁ ଆମକୁ ପିଛା କରୁଥିଲା । ଲାଗୁଥିଲା, କେଉଁ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ଆମକୁ ମାଡ଼ିବସିବ ଓ ଆମ ଜୀବନ ଦୀପ ଲିଭିଯିବ । ତେବେ ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଓ ବାବା ଧବଳେଶ୍ୱର ମହାଦେବଙ୍କ କୃପାରୁ ଆମେ ବଞ୍ଚିଗଲୁ।"
ଗାଁରୁ ନେପାଳ ଯାଇଥିଲେ
ରମେଶଙ୍କ କହିବା ଅନୁସାରେ, ଗତ ମାସ ୨୦ ତାରିଖରେ ସେ ନିଜ ଗାଁରୁ କୋଲକାତା ଅଭିମୁଖେ ବାହାରିଥିଲେ । ପରଦିନ, ଅର୍ଥାତ୍ ୨୧ ତାରିଖରେ କୋଲକାତାର କୈଳାସ ଟ୍ରାଭେଲ୍ ଜରିଆରେ କୋଲକାତା ବିମାନବନ୍ଦରରୁ ନେପାଳ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ତାଙ୍କ ସହ ଚାନ୍ଦବାଲିର କୈଳାସ ବିଶ୍ୱାଳଙ୍କ ସମେତ ମୋଟ ୫୧ ଜଣ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ୪୩ ଜଣ କେରଳୀୟ ପର୍ଯ୍ୟଟକ ଓ ୨ ଜଣ ବଙ୍ଗୀୟ ପର୍ଯ୍ୟଟକ ଥିବା ସେ କହିଛନ୍ତି ।
ନେପାଳରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ୨୫ ତାରିଖ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପର୍ଯ୍ୟଟନସ୍ଥଳୀ ବୁଲିଥିଲେ । ପରେ ୨୬ ତାରିଖରେ ମାନସରୋବର ଅଭିମୁଖେ ବାହାରିଥିଲେ ।
ଆର୍ମି ଫେରାଇଦେଲା, କିଛି ସମୟ ପରେ ମାଡ଼ି ଆସିଲା ପାଣି
ମାନସରୋବର ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ଆଧାବାଟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ନେପାଳ ଆର୍ମି ଅଟକାଇଥିଲା । ଆଗକୁ ବିପଦ ଥିବା ନେଇ ସୂଚନା ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଫେରିଯିବାକୁ କୁହାଯାଇଥିଲା ।
ଆର୍ମିର କଥା ମାନି ସେମାନେ ଫେରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ବେଳେ ହଠାତ୍ ପଛପଟୁ ଶୁଣାଗଲା ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ । କିଛି ବୁଝିବା ଆଗରୁ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ବେଗରେ ପାଣି ମାଡ଼ି ଆସିଥିଲା । ରମେଶଙ୍କ କହିବା ଅନୁସାରେ, ପାଣିର ଉଚ୍ଚତା ପ୍ରାୟ ୧୦୦ରୁ ୧୫୦ ଫୁଟ୍ ଭଳି ଲାଗୁଥିଲା ।
ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ସେତେବେଳକୁ ସେମାନେ ଏକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଆସିଥିଲେ । ସେଠାରୁ ନିଜ ଆଖି ଆଗରେ ତ୍ରିଶୂଳୀ ନଦୀର ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଦେଖିଥିଲେ । ନଦୀର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ସ୍ରୋତରେ ଘରଦ୍ୱାର, କୋଠାବାଡ଼ି, ଗଛପତ୍ର, ଗାଡ଼ି ମୋଟର ଏପରିକି ମଣିଷ ଓ ଗୋରୁଗାଈ ମଧ୍ୟ ଭାସିଯାଉଥିବା ସେ କହିଛନ୍ତି ।
ରୋପ୍ୱେରେ ମନ୍ଦିରକୁ ଉଠାଇ ନିଆଗଲା
ଯେଉଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ସେମାନେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ, ତାହା ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ ନଥିଲା । ଫଳରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆହୁରି ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ମନୋକାମନା ମନ୍ଦିର ନିକଟକୁ ରୋପ୍ୱେ ଜରିଆରେ ନିଆଯାଇଥିଲା ।
ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ହୁଏତ ନିଜକୁ ନିରାପଦ ମଣୁଥିଲେ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନେ । କିନ୍ତୁ ନିକଟରେ ଚାଲିଥିବା ଜଳପ୍ରଳୟ କେତେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ନେଇଥିଲା, ତାହା ଦେଖି ସମସ୍ତଙ୍କ ମନରେ ଭୟ ରହିଥିଲା ।
ଏହି ସମୟରେ ଆଉ ଏକ ଘୋଷଣା ହୋଇଥିଲା । ଯେଉଁ ରୋପ୍ୱେ ଜରିଆରେ ସେମାନେ ମନ୍ଦିର ନିକଟକୁ ଯାଇଥିଲେ, ତାହା ଛିଡ଼ିଯିବାର ଆଶଙ୍କା ଥିବାରୁ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଅନ୍ୟ ନିରାପଦ ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଯିବାକୁ କୁହାଯାଇଥିଲା ।
ପୁଣି ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇ, ବସ୍ରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବାର ଦୌଡ଼
ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନେ ପୁଣି ସେହି ରୋପ୍ୱେ ଜରିଆରେ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇଥିଲେ । ତଳେ ଥିବା ଏକ ବସ୍ ଯୋଗେ ତୁରନ୍ତ ନିରାପଦ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ସେହି ଯାତ୍ରା ମଧ୍ୟ ଥିଲା ମୃତ୍ୟୁ ସହ ଦୌଡ଼ିବା ଭଳି । ତ୍ରିଶୂଳୀ ନଦୀ କୂଳେ କୂଳେ ବସ୍ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା ବେଳେ ନଦୀର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଜଳସ୍ରୋତ ଯେପରି ସେମାନଙ୍କୁ ପିଛା କରୁଥିଲା । ଯେକୌଣସି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ବସ୍କୁ ପାଣି ଭସାଇ ନେଇପାରେ ବୋଲି ଭୟ ରହିଥିଲା ।
ଗୋଟିଏ ପଟେ ଜଳପ୍ରଳୟର ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ, ଅନ୍ୟପଟେ ନଦୀର ସ୍ରୋତରେ ଭାସିଯାଉଥିବା ଲୋକ, ଘରଦ୍ୱାର ଓ ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କ ଆର୍ତ୍ତ ଚିତ୍କାର । ସମଗ୍ର ଅଞ୍ଚଳ ଯେପରି ମୃତ୍ୟୁର ଉପତ୍ୟକାରେ ପରିଣତ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ବସ୍ ଭିତରେ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ମନରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାର୍ଥନା-କିପରି ଜୀବନ ବଞ୍ଚିବ ।
"ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଡାକୁଥିଲୁ, ଆମକୁ ବଞ୍ଚାଇ ଦିଅ"
ସେହି ଭୟଙ୍କର ପରିସ୍ଥିତିକୁ ମନେ ପକାଇ ରମେଶ କହିଛନ୍ତି, ବସ୍ ଭିତରେ ଥାଇ ସେମାନେ ଜୋରରେ ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଡାକୁଥିଲେ । "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମକୁ ବଞ୍ଚାଇ ଦିଅ" ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ ।
ଶେଷରେ ଭଗବାନଙ୍କ କୃପାରୁ ସେମାନେ ନିରାପଦରେ ଭୈରବାରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ । ଭୈରବାରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୋରଖପୁର ନିଆଯାଇଥିଲା । ପରେ ୩୧ ତାରିଖରେ ନିରାପଦରେ କୋଲକାତା ଅଣାଯାଇଥିଲା । ସେଠାରୁ ଟ୍ରେନ୍ ଯୋଗେ ଭଦ୍ରକରେ ପହଞ୍ଚି ଶେଷରେ ନିଜ ଜନ୍ମମାଟି ଓ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଛନ୍ତି ରମେଶ ।
ଏହି ଭୟଙ୍କର ଅନୁଭୂତିକୁ ସେ ଜୀବନର ଏକ ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି ବୋଲି କହିଛନ୍ତି । ମୃତ୍ୟୁମୁଖରୁ ଫେରି ନିଜ ପରିବାର ଓ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିପାରିଥିବାରୁ ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟରେ କୃତଜ୍ଞତା ଜଣାଇଛନ୍ତି ।
ଏଥିସହ ନେପାଳରେ ଥିବା ସମୟରେ ଯେଉଁ ମିଡିଆ ବନ୍ଧୁମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ନିରନ୍ତର ଯୋଗାଯୋଗରେ ରହିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ନେଇ ଖବର ରଖିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରମେଶ ଅନ୍ତରରୁ କୃତଜ୍ଞତା ଜଣାଇଛନ୍ତି ।