ଏହା ଯାଦୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ପ୍ରକୃତି ଦ୍ୱାରା ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଡିଜାଇନ୍ କରାଯାଇଥିବା ଗଛ ମଧ୍ୟରେ ଘଟୁଥିବା ଏକ ଅନନ୍ୟ ଏବଂ ଜଟିଳ ବୈଜ୍ଞାନିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା। ନଡ଼ିଆ ଗଛ ବହୁତ ଉଚ୍ଚ ହୁଏ, ଏବଂ ଏହାର ଫଳ ଉପର ଭାଗରେ ବଢ଼ିଥାଏ। ଏହି ଉଚ୍ଚତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଣି ପହଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ, ଗଛର ମୂଳ ଭୂମିର ଗଭୀରରୁ ଆର୍ଦ୍ରତା ଏବଂ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ପୋଷକ ତତ୍ତ୍ୱ ଶୋଷଣ କରେ।

ଏହି ପାଣି ଗଛର ଗଣ୍ଡିରେ ଥିବା ଜାଇଲେମ୍ ନାମକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଟିସୁ ଦ୍ୱାରା ଉପରକୁ ବହନ କରାଯାଏ। ଅସମୋସିସ୍ ପ୍ରକ୍ରିୟା ମାଧ୍ୟମରେ, ଏହି ପାଣି ଗୁରୁତ୍ୱାକର୍ଷଣ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଗଛର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ନଡ଼ିଆ ଫଳକୁ ଯାତ୍ରା କରେ ଏବଂ ଧୀରେ ଧୀରେ ଭିତରେ ଜମା ହୁଏ।

ବୈଜ୍ଞାନିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ କହିବାକୁ ଗଲେ, ନଡ଼ିଆ ଭିତରେ ସଂରକ୍ଷିତ ଏହି ସ୍ୱଚ୍ଛ ତରଳକୁ ଏଣ୍ଡୋସ୍ପର୍ମ କୁହାଯାଏ। ଏହା ଏକ ପୁଷ୍ଟିକର ଦ୍ରବ୍ଯ ଯାହାର ପ୍ରାଥମିକ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ନଡ଼ିଆ ବିହନକୁ ବିକଶିତ କରିବା ପାଇଁ ନିରନ୍ତର ପୋଷଣ ଯୋଗାଇବା।

ଯେତେବେଳେ ନଡ଼ିଆ ସବୁଜ ଥାଏ, ଏହାର ଅଧିକାଂଶ ଭିତର ଅଂଶ ଏହି ତରଳ ଏଣ୍ଡୋସ୍ପର୍ମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥାଏ, ଅର୍ଥାତ୍ ପାଣି। କାରଣ ଏହି ପାଣି ଗଛର ସମଗ୍ର ପ୍ରଣାଳୀ ମାଧ୍ୟମରେ ଫିଲ୍ଟର ହୋଇଥାଏ, ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଜୀବାଣୁମୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ।

ସମୟ ବିତିବା ସହିତ ନଡ଼ିଆ ତାର ପାଚିଲା ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ପହଞ୍ଚିବା ସହିତ, ତା ଭିତରେ ଆଉ ଏକ ରାସାୟନିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏହି ତରଳ ଏଣ୍ଡୋସ୍ପର୍ମ ଧୀରେ ଧୀରେ ଘନ ହୁଏ ଏବଂ ନଡ଼ିଆର ଭିତର କାନ୍ଥରେ ଜମା ହେବା ଆରମ୍ଭ କରେ।

ପ୍ରାରମ୍ଭରେ, ଏହି କଠିନ ହୋଇଥିବା ପିଣ୍ଡ ନରମ ଏବଂ ଜେଲି ପରି ହୋଇଥାଏ, ଯାହାକୁ ଆମେ ନଡ଼ିଆ କ୍ରିମ୍ ବୋଲି କହିଥାଉ। ସମୟ ସହିତ, ଏହି କ୍ରିମ୍ ଧଳା କର୍ଣ୍ଣେଲ୍ କିମ୍ବା କୋପ୍ରାରେ କଠିନ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ଅତିରିକ୍ତ ପାଣି ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତରଳ ରୂପରେ ରହିଥାଏ।

ଲୋକମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ଭାବନ୍ତି ଯେ ନଡ଼ିଆ ପାଣି ଏତେ ମିଠା କାହିଁକି ଲାଗେ। କାରଣ ଯେତେବେଳେ ଗଛ ତା’ର ମୂଳ ଦେଇ ପାଣି ପଠାଏ, ସେତେବେଳେ ଏହା ମାଟିରୁ ଖଣିଜ ପଦାର୍ଥକୁ ପ୍ରାକୃତିକ ଶର୍କରା ଏବଂ ଗଛର ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପାଦିତ ଏନଜାଇମ ସହିତ ମିଶ୍ରଣ କରେ।

ଏହି ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ଫିଲ୍ଟେରେସନ ସିଷ୍ଟମ ନିଶ୍ଚିତ କରେ ଯେ କୌଣସି ବାହ୍ୟ ଧୂଳି କିମ୍ବା ମଇଳା ପାଣିରେ ପ୍ରବେଶ ନ କରେ। ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାକୃତିକ ସିଲ୍ ନିଶ୍ଚିତ କରେ ଯେ ଏହି ପାଣି ଖଣିଜ ଜଳ ଅପେକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ସଫା, ସତେଜ ଏବଂ ପ୍ରାକୃତିକ ଭାବରେ ମିଠା ରହିଥାଏ।

ନଡ଼ିଆ ପାଣି କେବଳ ତୃଷା ମେଣ୍ଟାଇବା ପାଇଁ ନୁହେଁ, ବରଂ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ ଏକ ମହାନ ପ୍ରାକୃତିକ ଶକ୍ତି ପାନୀୟ ଭାବରେ ବିବେଚିତ ହୁଏ। ଏହା ପୋଟାସିୟମ୍, ମ୍ୟାଗ୍ନେସିୟମ୍, କ୍ୟାଲସିୟମ୍ ଏବଂ ସୋଡିୟମ୍ ପରି ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ସରେ ଭରପୂର।