ତଥାପି, ଏହି ଭୟଙ୍କର ବନ୍ୟାର ସାମ୍ନାରେ କାହାର ବଞ୍ଚିବା ସମ୍ଭବ ଥିଲା କି ନାହିଁ ସେ ବିଷୟରେ ଗବେଷଣା ଏବେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ତବ୍ଧ କରିଦେଇଛି।

ଚାଇନିଜ୍ ଏକାଡେମୀ ଅଫ୍ ସାଇନ୍ସେସ୍ (CAS) ର ଗବେଷକଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ବିଶ୍ୱର ଦ୍ରୁତତମ ରନର/ଦୌଡ଼କ ଉସେନ୍ ବୋଲ୍ଟ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥାଆନ୍ତେ ତେବେ ସେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇ ପାରି ନଥାନ୍ତେ।

ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ, ହିମାଳୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ପାଣି ଏବଂ କାଦୁଅ ପ୍ରବାହ ଗାଇରଙ୍ଗ ବନ୍ଦର ଚେକ୍ ପଏଣ୍ଟରେ ଧକ୍କା ଦେବା ସମୟରେ ସେକେଣ୍ଡ ପ୍ରତି ୧୯ ମିଟର ବେଗରେ ନେପାଳ ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଥିଲା।

ଏହା ୨୦୦୯ ମସିହାରେ ଉସେନ୍ ବୋଲ୍ଟଙ୍କ ବିଶ୍ୱ ରେକର୍ଡ ସମୟର ହାରାହାରି ଗତିର ପ୍ରାୟ ଦୁଇଗୁଣ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସର୍ବାଧିକ ଗତି ଅପେକ୍ଷା ୫୦ ପ୍ରତିଶତ ଅଧିକ। ଏତେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଘଟୁଥିବା ହିମସ୍ଖଳନରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଜଣେ ମଣିଷ ପାଇଁ ଅସମ୍ଭବ ହୋଇଥାନ୍ତା।

ଗବେଷକମାନେ ଡିଜିଟାଲ୍ ମଡେଲ୍ ଏବଂ ଫ୍ରେମ୍-ବାଇ-ଫ୍ରେମ୍ ବିଶ୍ଳେଷଣ ବ୍ୟବହାର କରି ସମଗ୍ର ଘଟଣାଟିକୁ ପୁନଃନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି। ଏକ ଉଚ୍ଚ-ଉଚ୍ଚତା ହିମସ୍ଖଳନ ଭୁଶୁଡ଼ିବା ଯୋଗୁଁ ଏହି ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ଘଟିଥିଲା।

ବରଫପାତ ଏବଂ ଗାଇରୋଙ୍ଗ ବନ୍ଦର ଉପରେ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ମଧ୍ୟରେ ସମୟ ଏତେ କମ ଥିଲା ଯେ ବିପଦକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା, ବାର୍ତ୍ତା ପଠାଇବା କିମ୍ବା ଜରୁରୀକାଳୀନ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବା ପାଇଁ ସମୟ ନଥିଲା। ଗ୍ଲେସିୟର ଭାଙ୍ଗିବା ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏହି ବିପର୍ଯ୍ୟୟ କାଦୁଅ ଏବଂ ପ୍ରବଳ ବନ୍ୟାର ରୂପ ନେଇ ସବୁକିଛି ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥିଲା।

ହିମାଳୟ ସୀମାର ନେପାଳ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଲାଙ୍ଗଟାଙ୍ଗ ଲିରୁଙ୍ଗ ଗ୍ଲେସିୟର ଭୁଶୁଡ଼ିବା ଦ୍ୱାରା ବରଫ ଏବଂ ପଥରର ହିମସ୍ଖଳନ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା। ଏହା ପ୍ରାୟ ୨୨ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଗିରୋଙ୍ଗ ବନ୍ଦର ଆଡ଼କୁ ଅତି ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଦୌଡ଼ିଥିଲା।

ବୋର୍ଡର କ୍ରସିଂରୁ ୫୨ କିଲୋମିଟର ଦୂର ନେପାଳର ତ୍ରିଶୁଳି ନଦୀ ସେତୁରେ ପହଞ୍ଚିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହାର ଗତି ସେକେଣ୍ଡ ପ୍ରତି ୧୧.୭ ମିଟର ଥିଲା। ଏହି ଭୟଙ୍କର ହିମସ୍ଖଳନ ସେତୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ମାତ୍ର ୪୬ ରୁ ୭୫ ମିନିଟ୍ ସମୟ ନେଇଥିଲା, ଯାହା ପ୍ରକୃତିର କ୍ରୋଧ ଆଗରେ ମଣିଷର ପ୍ରୟାସକୁ ନିରର୍ଥକ କରିଦେଇଥିଲା।