2026-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்று முடிந்துள்ள சட்டமன்றத் தேர்தலின் வாக்குப்பதிவிற்குப் பிந்தைய கருத்துக்கணிப்புகள் , இந்திய அரசியலிலேயே தமிழகத்தை மட்டும் ஒரு புரியாத புதிராக மாற்றியுள்ளன.
அஸ்ஸாம், புதுச்சேரி, கேரளா மற்றும் மேற்கு வங்கம் போன்ற மாநிலங்களில் பெரும்பாலான நிறுவனங்களின் கணிப்புகள் கிட்டத்தட்ட ஒரே நேர்க்கோட்டில் அமைந்திருப்பது அந்த மாநிலங்களின் அரசியல் தெளிவைக் காட்டுகிறது.
ஆனால், தமிழகத்தில் மட்டும் நான்கு நிறுவனங்கள் திமுக என்றும், இரண்டு நிறுவனங்கள் அதிமுக என்றும், மேலும் இரண்டு நிறுவனங்கள் தமிழக வெற்றிக் கழகம் என்றும் வெவ்வேறு திசைகளில் முடிவுகளை வெளியிட்டுள்ளது வாக்காளர்கள் மத்தியில் பெரும் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இது கணிப்பு திறனில் ஏற்பட்ட குறைபாடா அல்லது உண்மையான கள நிலவரத்தை வெளியே சொல்ல தயங்கும் ஊடகங்களின் மனநிலையா என்ற கேள்வி தற்போது வலுவாக எழுந்துள்ளது.
தமிழகத்தில் நிலவும் இந்த முரண்பட்ட கணிப்புகளுக்கு முதன்மையான காரணம், இந்த தேர்தலில் ஏற்பட்டுள்ள மும்முனை போட்டி மற்றும் மிகக் குறுகிய வாக்கு வித்தியாசம் ஆகும். கடந்த காலங்களில் திமுக மற்றும் அதிமுக ஆகிய இரு துருவங்களுக்கு இடையே மட்டுமே வாக்குகள் பிரிந்தன. ஆனால், இந்த முறை தமிழக வெற்றிக் கழகம் ஒரு மிகப்பெரிய சக்தியாக உருவெடுத்து, இரு கழகங்களின் வாக்கு வங்கிகளிலும் கணிசமான ஓட்டைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
குறிப்பாக, ஒரு தொகுதியில் வெற்றிக்கும் தோல்விக்கும் இடையிலான வித்தியாசம் வெறும் 500 முதல் 2000 வாக்குகளாக சுருங்கும் போது, எந்தவொரு எக்சிட் போல் நிறுவனமும் ஒரு துல்லியமான முடிவை எட்டுவது கடினம். இந்த ‘ஸ்விங்’ வாக்குகள் எந்த பக்கம் திரும்பின என்பதை கணிப்பதில் நிறுவனங்களுக்கு இடையே ஏற்பட்டுள்ள தடுமாற்றமே இத்தகைய குழப்பமான முடிவுகளுக்குக் காரணமாகிறது.
மற்றொருபுறம், தமிழகத்தின் அரசியல் களம் என்பது சாதி, மதம் மற்றும் மண்டல ரீதியாக மிகவும் சிக்கலானது. ஒவ்வொரு மண்டலத்திலும் ஒவ்வொரு கட்சியின் செல்வாக்கு மாறுபடுகிறது. தேசிய அளவிலான நிறுவனங்கள் எடுக்கும் மாதிரிகள் தமிழகத்தின் இந்த நுணுக்கமான அரசியல் மாற்றங்களை முழுமையாக பிரதிபலிக்கத் தவறிவிடுகின்றன.
உதாரணமாக, ஒரு மண்டலத்தில் அதிமுக வலுவாக இருப்பதை கண்டு ஒட்டுமொத்த தமிழகமும் அப்படியே இருக்கும் எனக் கணிப்பதோ அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தினரின் வாக்குகளை வைத்து மட்டும் முடிவெடுப்பதோ தவறான பிம்பத்தை உருவாக்கி விடுகிறது. கேரளா அல்லது அஸ்ஸாம் போன்ற மாநிலங்களில் நிலவும் இருமுனைப் போட்டி அல்லது தெளிவான அரசியல் அலை தமிழகத்தில் இல்லாதது கணிப்பாளர்களுக்கு ஒரு மிகப்பெரிய சவாலாக அமைந்துள்ளது.
மேலும், ஊடகங்களின் பின்புலத்தில் இருக்கும் அரசியல் மற்றும் கார்ப்பரேட் நிகழ்ச்சி நிரல்களும் இத்தகைய முரண்பட்ட முடிவுகளுக்கு ஒரு முக்கிய காரணமாக கூறப்படுகிறது. சில ஊடக நிறுவனங்கள் தங்களுக்கு சாதகமான கட்சிகள் வெற்றி பெறுவது போன்ற ஒரு பிம்பத்தை உருவாக்கி, அதன் மூலம் தொண்டர்களை உற்சாகப்படுத்த முயல்கின்றன. உண்மையிலேயே ஆட்சி மாற்றம் ஏற்படும் என்பதை கணித்திருந்தாலும், ஆளுங்கட்சியின் அதிகார பலத்திற்கு பயந்தோ அல்லது தங்களது வணிக நலன் கருதியோ அந்த உண்மையை மறைத்து, ‘யாருக்கும் பெரும்பான்மை இல்லை’ என்ற பாதுகாப்பான முடிவை சில நிறுவனங்கள் வெளியிடுவதாக விமர்சகர்கள் குற்றம் சாட்டுகின்றனர். கணிப்புகளை வெளியிடுவதில் இருக்கும் இந்த தயக்கம் அல்லது மனத்தடைதான் தமிழகத்தில் மட்டும் இவ்வளவு பெரிய குழப்பத்தை நீட்டிக்க செய்கிறது.
இறுதியாக, தமிழக வாக்காளர்களின் ‘மௌனப் புரட்சி’ எப்போதுமே கருத்துக்கணிப்புகளை தலைகீழாக மாற்றக்கூடிய வலிமை கொண்டது. மக்கள் தங்கள் மனதில் இருப்பதை வெளிப்படையாக சொல்லாமல், வாக்குச்சாவடியில் தங்களது எதிர்ப்பையோ ஆதரவையோ பதிவு செய்யும் வழக்கம் தமிழகத்தில் அதிகம்.
குறிப்பாக, இளைஞர்கள் மற்றும் முதல் தலைமுறை வாக்காளர்களின் வரவு இம்முறை ஊடகங்களின் அனைத்துக் கணக்குகளையும் தவிடு பொடியாக்கியுள்ளது. அஸ்ஸாம் அல்லது கேரளாவைப் போல தமிழகத்தை எளிதில் கணித்துவிட முடியாது என்பது மீண்டும் ஒருமுறை நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. மே 4-ஆம் தேதி வெளியாகும் இறுதி முடிவுகள், யாருடைய கணிப்பு சரியானது என்பதை விட, தமிழக மக்களின் உண்மையான மனநிலை என்ன என்பதை உலகுக்கு உணர்த்தும் ஒரு மிகப்பெரிய தீர்ப்பாக அமையும்.

