2026 சட்டமன்ற தேர்தலை ஒட்டி விசிக எடுத்து வரும் முடிவுகளும், அதன் தலைவர் திருமாவளவனின் செயல்பாடுகளும் அந்த கட்சியின் எதிர்காலத்தையே கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளன. விசிகவின் வாக்கு சரிவுக்கு விஜய் வருகை ஒரு காரணமாக இருந்தாலும், இன்னொரு முக்கிய காரணம் திருமாவின் செயல்பாடுகள் தான் என்ற விமர்சனம் இன்று நடுநிலை பார்வையாளர்கள் மத்தியில் பலமாக ஒலிக்கிறது. இதற்கு மிக முக்கிய காரணமாக முன்வைக்கப்படுவது, விசிக ஒரு சுயேச்சையான அரசியல் சக்தியாக இல்லாமல், திமுகவின் ஒரு ‘ஜால்ரா’ கட்சியாக தன்னை மாற்றிக்கொண்டதுதான்.

கடந்த சில ஆண்டுகளாக தமிழகத்தில் நடந்த பல்வேறு மக்கள் பிரச்சனைகள், குறிப்பாக கள்ளக்குறிச்சி விவகாரம் அல்லது வேங்கைவயல் போன்ற பட்டியலின மக்களுக்கு எதிரான அநீதிகள் நடந்தபோது, விசிக ஒரு வலுவான எதிர்க்கட்சியாக நின்று ஆட்சியாளர்களை தட்டி கேட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால், கூட்டணியை காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் திருமாவளவன் மென்மையான போக்கை கடைப்பிடித்தது, அவரது ‘போராளி’ என்ற பிம்பத்தைச் சிதைத்துவிட்டது. “ஆட்சியாளர்கள் தவறு செய்தபோது தட்டி கேட்டிருந்தால், இன்று திருமாவின் இமேஜ் வானளவு உயர்ந்திருக்கும். ஆனால், அதிகாரத்தின் நிழலில் ஒதுங்கிவிட்டு இப்போது தேர்தல் நேரத்தில் மட்டும் புலம்புவதால் எந்தப் பயனும் இல்லை” என்பது விமர்சகர்களின் சுளீர் சாடல்.

இந்த சூழலைச் சரியாக பயன்படுத்திக்கொண்டவர் நடிகர் விஜய். அவரது தமிழக வெற்றிக் கழகத்தின் எழுச்சி, விசிகவின் பாரம்பரிய தலித் மற்றும் இளைஞர் வாக்கு வங்கியில் மிகப்பெரிய ஓட்டையைப் போட்டுள்ளது. விஜய்யின் வருகையால் விசிகவின் வாக்கு சதவீதம் கணிசமாக குறைந்துள்ளதை உளவுத்துறை அறிக்கைகளும் உறுதிப்படுத்துகின்றன. தனது கோட்டையாக கருதிய இடங்களிலேயே தவெகவின் ஆதிக்கம் அதிகரிப்பதை கண்டு திருமாவளவன் மிகுந்த பதட்டத்தில் இருப்பதாக கூறப்படுகிறது. இதனாலேயே, தான் போட்டியிட போவதாக அறிவித்த காட்டுமன்னார்கோவில் தொகுதியில் இருந்து திடீரென பின்வாங்கி, “கூட்டணியை காக்கவே இந்த முடிவு” என்று அவர் கூறியது ஒரு பலவீனமான அரசியல் நகர்வாகவே பார்க்கப்படுகிறது.

மேலும், விசிகவின் இரண்டாம் கட்டத் தலைவர்கள் பலர் தங்களை முழுமையான ‘திமுககாரர்களாகவே’ மாற்றிக்கொண்டுள்ளனர். கட்சியின் கொள்கைகளை விட, ஆளுங்கட்சியுடன் இணக்கமாக இருந்து பலன்களை பெறுவதிலேயே அவர்கள் குறியாக இருப்பதால், தொண்டர்களுக்கும் தலைமைக்கும் இடையிலான இடைவெளி அதிகரித்துள்ளது. வரவிருக்கும் தேர்தலில் விசிக கேட்கும் இடங்களை திமுக வழங்க மறுப்பதும், வழங்கினாலும் மிக குறைந்த இடங்களையே ஒதுக்குவதும் திருமாவளவனுக்கு பெரும் அவமானத்தை தேடித்தந்துள்ளதாக கூறப்படுகிறது.

2026-ல் விசிக தனது பலத்தை நிரூபிக்க தவறினால், வரும் காலங்களில் அந்த கட்சி தனது அங்கீகாரத்தையே இழக்க நேரிடும். “ஒன்றுபட்டால் உண்டு வாழ்வு” என்று சொல்லி மற்ற பிரிவினரை இணைக்க தவறியதும், ஒரு குறிப்பிட்ட குடும்ப அரசியலுக்கு விசுவாசமாக இருந்ததுமே விசிகவின் இந்த நிலைக்கு காரணம். அரசியலில் ‘தனித்து நிற்றல்’ அல்லது ‘தவறை தட்டிக்கேட்டல்’ என்ற இரண்டு ஆயுதங்களையும் இழந்த திருமாவளவன், இப்போது மீண்டு வருவது என்பது அத்தனை எளிதான காரியம் அல்ல.