மத்திய அரசின் இந்த முன்னெடுப்புக்கு முதல்வர் ஸ்டாலின் கடும் கண்டனம் தெரிவித்துள்ளார். கேந்திரிய வித்யாலயா சங்கதன் பள்ளிகளில் தமிழைக் கட்டாய மொழியாக்குவதிலும், போதுமான தமிழ் ஆசிரியர்களை நியமிப்பதிலும் தொடர்ந்து தோல்வியுற்ற அதே மத்திய அரசு, இப்போது இந்திய மொழிகளை ஊக்குவிப்பது குறித்து மாநிலங்களுக்கு அறிவுரை கூற முயல்கிறது என காட்டமாக விமர்சித்துள்ளார்.

இதுகுறித்து முதல்வர் ஸ்டாலின் இன்று (ஏப்ரல் 4) தனது எக்ஸ் பதிவில், "தேசிய கல்விக் கொள்கை 2020-உடன் இணைந்த, மத்திய இடைநிலைக் கல்வி வாரியத்தால் சமீபத்தில் வெளியிடப்பட்ட பாடத்திட்டக் கட்டமைப்பு, ஒரு அப்பாவித்தனமான கல்விச் சீர்திருத்தம் அல்ல-அது நமது நீண்டகால அச்சங்களை உறுதிப்படுத்தும், திட்டமிட்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு மொழித் திணிப்பு முயற்சியாகும்.

"இந்திய மொழிகளை" ஊக்குவிப்பதாகக் கூறி, பாஜக தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசு, இந்தியாவின் வளமான மற்றும் பன்முக மொழிப் பாரம்பரியத்தை முறையாகப் புறக்கணிக்கும் அதே வேளையில், இந்திக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் ஒரு மையப்படுத்தும் செயல்திட்டத்தை ஆக்ரோஷமாக முன்னெடுத்து வருகிறது. மும்மொழிச் சூத்திரம் என்று அழைக்கப்படுவது, உண்மையில், இந்தி பேசாத பிராந்தியங்களுக்கு இந்தியை விரிவுபடுத்துவதற்கான ஒரு மறைமுகமான வழிமுறையாகும். தென்னிந்திய மாநிலங்களில் உள்ள மாணவர்களுக்கு, இந்தக் கட்டமைப்பு கட்டாய இந்தி கற்றலாகவே அமைகிறது. ஆனாலும், இதற்குப் பரஸ்பரப் பரிமாற்றம் எங்கே?

இந்தி பேசும் மாநிலங்களில் உள்ள மாணவர்கள் தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம்-அல்லது பெங்காலி மற்றும் மராத்தி போன்ற மொழிகளைக் கூடக் கற்கக் கட்டாயப்படுத்தப்படுவார்களா? இத்தகைய தெளிவின்மை, இந்தக் கொள்கையின் ஒருதலைப்பட்சமான மற்றும் பாகுபாடு நிறைந்த தன்மையை அம்பலப்படுத்துகிறது. இதில் உள்ள முரண் மிகவும் வெளிப்படையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது.

கேந்திரிய வித்யாலயா சங்கதன் பள்ளிகளில் தமிழைக் கட்டாய மொழியாக்குவதிலும், போதுமான தமிழ் ஆசிரியர்களை நியமிப்பதிலும் தொடர்ந்து தோல்வியுற்ற அதே மத்திய அரசு, இப்போது இந்திய மொழிகளை ஊக்குவிப்பது குறித்து மாநிலங்களுக்கு அறிவுரை கூற முயல்கிறது. இது அர்ப்பணிப்பல்ல; இது அப்பட்டமான பாசாங்குத்தனம். ஆசிரியர்களின் இருப்பு, பயிற்சித் திறன் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு போன்ற கள யதார்த்தங்களைப் பற்றி மத்திய அரசுக்கு ஏதேனும் புரிதல் உள்ளதா? இந்த மாபெரும் திட்டத்தைச் செயல்படுத்தத் தகுதியான ஆசிரியர்கள் எங்கே? மேலும் முக்கியமாக, கல்வி அமைப்பின் மீதான இந்த மாபெரும் சுமையைத் தாங்குவதற்கான நிதி எங்கே? இது திட்டமிடல், வளங்கள் அல்லது பொறுப்புக்கூறல் இல்லாமல் அறிவிக்கப்பட்ட மற்றுமொரு தவறான கொள்கையாகத் தெரிகிறது. இது வெறும் மொழிப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல - இது நியாயம், கூட்டாட்சி மற்றும் சம வாய்ப்பு பற்றிய பிரச்சினை.

இந்தி பேசும் மாணவர்களுக்குக் கட்டமைப்பு ரீதியாக முன்னுரிமை அளிப்பதன் மூலம், இந்தக் கொள்கை உயர்கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பில் வேரூன்றிய சாதகங்களை உருவாக்கி, பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வுகளை மேலும் விரிவுபடுத்தும் அபாயத்தைக் கொண்டுள்ளது. உலகம் முன்னெப்போதும் இல்லாத வேகத்தில் முன்னேறிக் கொண்டிருக்கும் இக்காலத்தில், நமது குழந்தைகள் எதிர்காலத்திற்குத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.

செயற்கை நுண்ணறிவு, அனிமேஷன், விஷுவல் எஃபெக்ட்ஸ், கேமிங் மற்றும் காமிக்ஸ் போன்ற வளர்ந்து வரும் துறைகளில் அவர்களுக்குத் திறன்களை அளிப்பதும், அறிவியல் மனப்பான்மையையும் விமர்சன சிந்தனையையும் வலுப்படுத்துவதும் முன்னுரிமையாக இருக்க வேண்டும். மாறாக, இந்தப் பிற்போக்குத்தனமான மற்றும் நெகிழ்வற்ற மொழிச் சுமை அவர்களின் முன்னேற்றத்தைத் தடம் புரளச் செய்யும் அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்துகிறது. தமிழ்நாடு மற்றும் பல மாநிலங்களால் எழுப்பப்பட்ட நியாயமான, சீரான மற்றும் ஜனநாயகக் கவலைகளைப் புறக்கணித்து, மத்திய அரசு இந்தியைத் திணிப்பதில் உறுதியாக இருப்பதாகத் தெரிகிறது.

இந்த அணுகுமுறை கூட்டுறவு கூட்டாட்சிக் கொள்கைகளுக்கு நேரடியான அவமதிப்பாகவும், கோடிக்கணக்கான இந்தியர்களின் மொழி அடையாளத்திற்கு இழிவாகவும் உள்ளது. இந்தியாவின் வலிமை அதன் பன்முகத்தன்மையில் உள்ளது-திணிக்கப்பட்ட சீரான தன்மையில் அல்ல. இந்த நுட்பமான சமநிலையைக் குலைக்கும் எந்தவொரு முயற்சியும் தவறானது மட்டுமல்ல; அது ஆபத்தானது.இத்தகைய கொள்கைகள் நமது பன்மைத்துவ தேசத்தின் அடித்தளத்தையே தகர்க்கின்றன, மேலும் அவை கடுமையாக எதிர்க்கப்படும். திரு பழனிசாமி தலைமையிலான அதிமுகவும், தமிழகத்தில் உள்ள அதன் தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணிக் கட்சிகளும் இந்தத் திணிப்பை ஏற்றுக்கொள்கின்றனவா? அல்லது, ஒரு முறையாவது, நமது மாணவர்களின் உரிமைகள், அடையாளம் மற்றும் எதிர்காலத்திற்காக அவர்கள் குரல் கொடுப்பார்களா?"என தெரிவித்துள்ளார்.