உங்களுக்கே தெரிந்திருக்கும், சில நேரங்களில் எவ்வளவோ விலை உயர்ந்த விளையாட்டுப் பொருட்கள், மென்மையான தொட்டில்கள் எதைக் கொடுத்தாலும் குழந்தை அழும்.

ஆனால், நீங்கள் கையில் தூக்கிய அந்த ஒரு நொடி, சட்டென்று ஒரு அமைதி வந்துவிடும். ஏன் தெரியுமா?

அந்தக் குட்டி இதயம் உங்கள் மார்போடு சாய்ந்திருக்கும்போது, அந்தச் சின்னஞ்சிறிய விரல்கள் உங்கள் சட்டையை இறுக்கப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கும்போது… அந்தத் தருணத்தில் நடப்பது வெறும் 'அன்பு' (Emotional Bonding) மட்டுமல்ல, ஒரு குழந்தையின் எதிர்காலத்தையே செதுக்கும் ஒரு மௌனமான மேஜிக்.

இதைப் பற்றி அறிவியல் பூர்வமாகப் பார்க்கும்போது நமக்கே வியப்பாக இருக்கும். இதோ அந்த உணர்வுபூர்வமான உண்மை:

உன் வாசனை… உன் ஸ்பரிசம்… என் மருந்து!

குழந்தையின் மென்மையான தோலில் ஒரு ரகசியப் பாதை இருக்கிறது. நீங்கள் அவர்களை மென்மையாகத் தொடும்போது, அந்தத் தொடுதல் ஒரு மின்சாரத்தைப் போலப் பாய்ந்து அவர்களின் மூளைக்குச் செல்கிறது. அங்கு, பயத்தையும் கவலையையும் உருவாக்கும் 'கோர்டிசோல்' (Cortisol) என்ற ஹார்மோனை அது அப்படியே அமுக்கிவிடுகிறது.

"அம்மா அல்லது அப்பா என்னைத் தூக்கிவிட்டார்கள், இனி எனக்கு எந்த ஆபத்தும் இல்லை" - என்று அந்தக் குட்டி மூளை நிம்மதி அடைகிறது.

இது அடிமைத்தனம் அல்ல, அதுதான் அவர்களின் பலம்!

நம்மில் பலர் ஒரு விஷயத்திற்குப் பயப்படுகிறோம் "எப்போதும் கையை விட்டு இறக்காமல் இருந்தால், குழந்தை நம்மையே சார்ந்து சோம்பேறியாகிவிடாதா?" என்று.

அறிவியல் இதற்கு நேர்மாறான பதிலைத் தருகிறது. ஒரு செடிக்கு வேர் எவ்வளவு ஆழமாகப் பாய்கிறதோ, அவ்வளவு உயரமாக அது வளரும். அதேபோல, நீங்கள் இப்போது கொடுக்கும் இந்தத் தழுவலும், அருகாமையும் தான், பிற்காலத்தில் அவர்கள் எந்த ஒரு கஷ்டத்தையும் தாங்கும் தைரியமான மனிதர்களாக வளர உதவும். அவர்களுக்கு நீங்கள் தான் அந்த 'தைரியத்தின் வேர்'.

மூளை எதிர்பார்க்கும் அந்த "ரிதம்" (Rhythm)

மனிதக் குழந்தைகள் பிறக்கும்போது முழுமையாக வளர்ச்சியடைந்த மூளையுடன் பிறப்பதில்லை. உங்கள் இதயத் துடிப்பின் சத்தம், உங்கள் உடலின் வெப்பம், உங்கள் சுவாசத்தின் சீரான வேகம் இவற்றை வைத்துத்தான் அந்தக் குழந்தையின் மூளை தன்னைத் தானே ஒழுங்குபடுத்திக் கொள்கிறது (Self-regulation).