கோவி. லெனின் Govi Lenin japan travel story 12

கடல் போல விரிந்திருந்தது அஷி ஏரி. பழைமையின் சாயல் மாறாத பெரிய படகு ஒன்று அலைகளில் அசைந்தாடியபடி கரையோரத்தில் நின்றது.

அதில் பயணிப்பதற்காக, டிக்கெட் கவுன்ட்டர் முன் நீண்ட வரிசையில் மக்கள் காத்திருந்தனர். இத்தனை பேர் டிக்கெட் வாங்க எத்தனை நேரமாகும் என கணக்குப்போட்ட இந்திய மனது, ஏதாவது சைடு கேப்பில் முன்னாடி போய்விட முடியுமா என யோசித்தது. ஜப்பானியர்கள் யாரும் அப்படி யோசிக்கிறவர்களாக இல்லை. க்யூ என்றால் க்யூதான். தங்களுக்கான முறை வரும்போது டிக்கெட் வாங்கிப் பயணிப்பது, இல்லையென்றால் அடுத்த படகில் போகலாம் என்ற ஜென் நிலையில் இருந்தார்கள்.

டிக்கெட் எடுத்ததும், கரையோரம் இருந்த படகு அலைகளில் அசைவது, வா..வா.. எனக் கூப்பிடுவது போலத் தெரிந்தது. பழைய 'ஆயிரத்தில் ஒருவன்' படத்தில் காட்டப்படும் கப்பல் போல இருந்தது அந்த பெரிய படகு. உள்ளே, மூன்று அடுக்கு. முதல் இரண்டு அடுக்குகளில் பயணிகள் உட்கார்ந்து கொள்ளலாம். அதிலும் காசுக்கேற்ற வகுப்புகள் உண்டு. மூன்றாவது அடுக்கு, ஏரியையும் வானத்தையும் ரசிப்பதற்கு.

இரண்டாவது அடுக்கில் உட்கார்ந்து, ஜன்னல் வழியே படகு சவாரியை அனுபவித்துவிட்டு, மூன்றாவது அடுக்குக்கு சென்றபோது, ஜப்பானின் இயற்கை அழகு மயக்கியது. ஏரிக் கரையில் அடர்ந்த காடுகள், தூரத்தில் மலைகள். நீரில் இன்னும் சில படகுகள், அவற்றின் மீது சிறகசைக்கும் பறவைகள். மனது மீன் போலத் துள்ளியது.

தூரத்தில் உள்ள எதையோ சிலர் கையை நீட்டி சுட்டிக்காட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஒரு சிலர் பைனாகுலரால் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களின் முகத்தில் ஒரு பரவசம் தெரிந்தது. அவர்கள் பார்த்தது, ஃப்யூஜி எரிமலை. ஜப்பானின் இயற்கைக் கொடை. ஹக்கோனேவிலிருந்து ரோப் வே வழியாகப் பயணிக்கும்போதும், படகுப் பயணத்திலும் பல கோணங்களில் ப்யூஜி எரிமலையைப் பார்க்க முடியும் என்பது தனிச் சிறப்பு. சுற்றுலா வருபவர்கள் அந்தக் கோணங்களுக்காகக் காத்திருந்து பரவசமடைவதைக் காண முடிந்தது.

அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்பாகவே, 'உலகம் சுற்றும் வாலிபன்' திரைப்படத்தின் பாடல் காட்சியில், இந்த அஷி ஏரியிலிருந்து ப்யூஜியை படம் பிடித்து, தமிழ் ரசிகர்களுக்கு காட்டியிருந்தார் அந்தப் படத்தின் ஹீரோவும் இயக்குநருமான எம்.ஜி.ஆர். பல முறை பார்த்த படம் என்பதால், 'பன்சாயி..காதல் பறவைகள் ' என்ற பாட்டை 'ஹம்' செய்தது உதடு.

கோதெம்பாவில் கரை இறங்கினோம். செந்தில் காத்திருந்தார். மறுபடியும் கார் பயணம். சாலையோரமாக அமைந்திருந்த ஓர் உணவகத்தை சுற்றிலும் இயற்கை ஓவியம் வரைந்ததுபோல அத்தனை அழகு. தொலைவில் மலைகள், அருகில் பசுமை, கை தொடும் தூரத்தில் சில பூக்கள்.

ஜப்பானிய பாரம்பரிய உணவு வகைகளை பொதுவாக எல்லாரும் விரும்பி சாப்பிடக்கூடிய வகையில் தந்தார்கள். சோறு, மீன், சிக்கன், பீஃப், போர்க் எல்லாமும் சுவையாக இருந்தது. மதிய நேரப் பசிக்கும், சாப்பாட்டின் ருசிக்குமான போட்டியில் வயிறு நிறைந்தது.

"அடுத்தது எங்கே?" Govi Lenin japan travel story 12

"ஃப்யூஜிசான்" என்றார் செந்தில்.

"அப்படின்னா?"

"ஃப்யூஜி எரிமலைதான்.. அதை அப்படித்தான் சொல்வாங்க" என்றார் கோவிந்தபாசம்

"ஏன்?"

"நேரில் பார்க்கும்போது தெரிஞ்சுக்குவீங்க" என்றார் செந்தில்.

ஊருக்குள் பயணித்து, கிராமங்களைக் கடந்து, மலைப் பாதையில் ஏறியது கார். ஜப்பானியர்களின் வீடுகள், நெல்வயல்கள், தோட்டங்கள் எல்லாவற்றையும் ரசித்தபடி பயணித்தோம். நெடுநெடுவென வளர்ந்திருந்த மரங்களால் அடர்ந்திருந்த காட்டுக்கு நடுவே, கருத்த பாம்பு போல நெளிந்து சென்று கொண்டிருந்தது சாலை.

எத்தனையாவது கட்டத்தில் இருந்து பார்த்தால், ஃப்யூஜி எரிமலை தெளிவாக இருக்கும் என்பதை செந்தில் அறிந்திருந்தார். அந்த கட்டத்தை அடைந்தபோது, மலை முழுவதும் மேகமூட்டமாக இருந்தது. ஃப்யூஜி எரிமலையைப் பார்க்க வரும் சுற்றுலாவாசிகளுக்கு, மேக மூட்டம் கலையும் வரை காத்திருந்து தரிசிப்பதில் தனி இன்பம். நாங்கள் சென்றது மாலை நேரம் என்பதால், இனி எப்போது மேக மூட்டம் கலையும் என்ற யோசனை எங்களுக்கு.

சிலுசிலுவென வீசிய காற்று உடம்பை லேசாக நடுங்க வைத்தது. காரிலிருந்து இறங்கிய நிலையில், கண்கள் அப்படியே மலைச் சிகரம் இருக்கும் திசை நோக்கி உறைந்திருந்தது. ஒரு சில நொடிகளில்.. மேக மூட்டம் கொஞ்சமாகக் கலைய, மெல்லிய வெள்ளைத் துணி போர்த்தியது போன்ற அழகுடன் தெரிந்தது ஃப்யூஜி.

"வாங்க.. வாங்க.." என்று எழுத்தாளர் சாருவை அழைத்தேன். அவர் எந்தப் பதற்றமும் இல்லாமல் ஜெர்கினை அணிந்து கொண்டு வந்தார். ஃப்யூஜியைப் பார்த்தார்.

"இப்படி நில்லுங்க சார்" என்று ஒரு ஃபோட்டோ எடுத்தேன். மீண்டும் மேக மூட்டத்திற்குள் சிக்கிக் கொண்டது ஃப்யூஜி.

"கைலாய தரிசனம் போலத்தான்" என்றார் சாரு.

கார் நிறுத்தப்பட்டிருந்த இடத்தில் ரெஸ்டாரண்ட் இருந்தது. ரெஸ்ட் ரூம் இருந்தது. சிமெண்ட் பெஞ்ச்கள் இருந்தன. ரெஸ்ட் ரூம் போய்விட்டு வந்து, ரெஸ்டாரண்ட்டில் டீ ஆர்டர் பண்ணிவிட்டு, சிமெண்ட் பெஞ்சில் உட்கார்ந்து, மேக மூட்டம் விலகுகிறதா என்று காத்திருந்தோம்.

தேநீர் வாங்கி வந்தார் செந்தில். அவர் வரும்வழியில் ஒரு போஸ்ட் பாக்ஸ் தெரிந்தது.

"ஆள் இல்லாத கடையில் யாருக்கு டீ ஆத்துறாங்க.. அப்படிங்கிற மாதிரி, யாரும் குடியிருக்காத இந்த ஃப்யூஜி மலை அடிவாரத்தில் எதற்கு போஸ்ட் ஆபீஸ்?" என்பது போல எங்கள் பார்வை இருந்ததை செந்தில் கண்டுபிடித்துவிட்டார்.

ஜப்பானின் ஹொன்ஷூ தீவில் 12ஆயிரத்து 389அடி உயரத்தில் அமைந்திருக்கிறது ஃப்யூஜி. ஆசியாவின் இரண்டாவது உயரமான எரிமலை. (முதல் அதிக உயரம் கொண்ட எரிமலை சுமத்திரா தீவில் உள்ள கெரின்சி). ஃப்யூஜியின் சிறப்பு அதன் உயரத்தில் மட்டுமல்ல, ஜப்பானின் இயற்கை வளத்திற்கு அது அடிப்படையாக இருக்கிறது என்பதுதான்.

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன் நெருப்பைக் கக்கும் எரிமலையாக இருந்த ஃப்யூஜி இப்போது அமைதியாகக் காட்சியளிக்கிறது. அதிலிருந்து பொங்கிப் பெருகிய லாவா எனும் எரிமலைக் குழம்பு, மலையைக் கடந்து, தரை வரை ஓடி, பின்னர் குளிர்ந்ததன் விளைவுதான் அந்தப் பகுதியில் உள்ள ஏரிகளும் ஆறுகளும். இன்றளவும் ஜப்பானை வளப்படுத்துபவை இந்த நீர் ஆதாரங்கள்தான்.