இந்திய அரசியலில் கட்சித் தாவல் என்பது நீண்டகால விவாதப் பொருளாக இருந்து வருகிறது. குறிப்பாக, ராகவ் சத்தா உள்ளிட்ட ஆம் ஆத்மி கட்சியின் ஏழு மாநிலங்களவை உறுப்பினர்கள் பாரதிய ஜனதா கட்சியில் இணைந்ததாகக் கூறப்படும் சூழலில், பத்தாவது அட்டவணையின் கீழ் உள்ள கட்சித் தாவல் தடைச் சட்டம் குறித்த விவாதங்கள் மீண்டும் முன்னுக்கு வந்துள்ளன.

ஒரு கட்சியின் சட்டமன்ற அல்லது நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களில் ஒரு குறிப்பிட்ட சதவீதத்தினர் வெளியேறி மற்றொரு கட்சியுடன் இணையும்போது, அவர்கள் தங்களின் உறுப்பினர் பதவியை இழக்காமல் தப்பிக்கச் சட்டத்தில் உள்ள நுணுக்கங்கள் குறித்து மூத்த சட்ட வல்லுநர்கள் தங்களின் கருத்துக்களைப் பகிர்ந்துள்ளனர்.

மூன்றில் இரண்டு பங்கு உறுப்பினர்களின் பலம்

மூத்த வழக்கறிஞர்களான முகுல் ரோத்தகி, நீரஜ் கிஷன் கவுல் மற்றும் மனிந்தர் சிங் ஆகியோர் இது குறித்துக் கூறும்போது, பத்தாவது அட்டவணையின் பிரிவு 4(2)-ன் முக்கியத்துவத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். ஒரு கட்சியின் சட்டமன்ற அல்லது நாடாளுமன்றக் குழுவின் மொத்த உறுப்பினர்களில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு (2/3) உறுப்பினர்கள் அக்கட்சியிலிருந்து பிரிந்து மற்றொரு கட்சியுடன் இணையத் தீர்மானித்தால், அவர்கள் தகுதி நீக்க நடவடிக்கையிலிருந்து தப்பிக்க முடியும். ஆம் ஆத்மி கட்சிக்கு மாநிலங்களவையில் மொத்தம் 10 உறுப்பினர்கள் உள்ள நிலையில், அவர்களில் ஏழு பேர் பிரிந்து செல்வது என்பது மூன்றில் இரண்டு பங்கு என்ற கணக்கீட்டைப் பூர்த்தி செய்கிறது. எனவே, இது சட்டப்படி "கட்சித் தாவல்" என்ற வரம்புக்குள் வராமல், ஒரு முறையான "இணைப்பு" (Merger) என்றே கருதப்படும்.

அரசியல் கட்சியும் சட்டமன்றக் குழுவும்: சட்ட நுணுக்கங்கள்

மூத்த வழக்கறிஞர் ஏ.எம். சிங்வி இது குறித்து ஒரு மாற்றுச் சிந்தனையை முன்வைக்கிறார். பத்தாவது அட்டவணையின்படி, ஒரு இணைப்பு செல்லுபடியாக வேண்டுமானால், முதலில் மூல அரசியல் கட்சி மற்றொரு கட்சியுடன் இணைய வேண்டும், அதன் பிறகு சட்டமன்றக் குழுவின் மூன்றில் இரண்டு பங்கு உறுப்பினர்கள் அதனை ஆதரிக்க வேண்டும். உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்புகளின்படி, 'அரசியல் கட்சி' மற்றும் 'சட்டமன்றக் குழு' ஆகிய இரண்டும் தனித்தனி அமைப்புகளாகவே பார்க்கப்படுகின்றன. எனவே, சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் மட்டும் ஒரு முடிவை எடுப்பது என்பது முழுமையான இணைப்பாகக் கருதப்படாது என்பது அவரது வாதம். இருப்பினும், இதுபோன்ற சிக்கல்களில் இறுதி முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் சபையின் தலைவருக்கே (சபாநாயகர்) உள்ளது. சபாநாயகர் பதவி என்பது பொதுவாக ஆளும் தரப்பைச் சார்ந்ததாக இருப்பதால், கட்சித் தாவல் புகார்களில் தகுதி நீக்கம் பெறுவது நடைமுறையில் கடினமாக உள்ளது என்பதையும் அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

பத்தாவது அட்டவணையின் செயல்திறன் குறித்த விமர்சனம்

கடந்த பத்தாண்டுகளாக நிலவி வரும் அரசியல் மாற்றங்களைக் கவனிக்கும்போது, பத்தாவது அட்டவணை என்பது ஒரு பயனற்ற சட்டப் பிரிவாக மாறிவிட்டதாக சிங்வி விமர்சிக்கிறார். இந்தச் சட்டத்தை முழுமையாக நீக்கிவிட்டு, அதற்குப் பதிலாக ஒரு எளிய விதியை அவர் பரிந்துரைக்கிறார். எந்தவொரு உறுப்பினர் தான் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கட்சியிலிருந்து விலகுகிறாரோ, அவர் உடனடியாகத் தனது பதவியை இழக்க வேண்டும் மற்றும் மீண்டும் மக்கள் மன்றத்தைச் சந்தித்துத் தேர்தலைச் சந்திக்க வேண்டும் என்பதே அந்த எளிய தீர்வாகும். இதன் மூலம் முறையற்ற அரசியல் மாற்றங்களைத் தடுக்க முடியும் என்பது அவரது கருத்து.

சிவசேனா வழக்கு மற்றும் உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு

வழக்கறிஞர் நீரஜ் கிஷன் கவுல், சிவசேனா தொடர்பான வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பை நினைவூட்டுகிறார். பத்தாவது அட்டவணையின் பிரிவு 4(2)-ல் உள்ள விதிவிலக்குகள் தகுதி நீக்க நடவடிக்கைகளிலிருந்து பாதுகாக்கும் ஒரு வலுவான கேடயமாகச் செயல்படுவதை நீதிமன்றம் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது. 2003-ஆம் ஆண்டு கொண்டு வரப்பட்ட சட்டத் திருத்தத்தின்படி, ஒரு கட்சியில் ஏற்படும் சிறிய "பிளவுகள்" அங்கீகரிக்கப்படுவதில்லை. ஆனால், மூன்றில் இரண்டு பங்கு உறுப்பினர்கள் வெளியேறி மற்றொரு கட்சியுடன் இணைவதை ஒரு சட்டபூர்வமான நடவடிக்கையாகவே தற்போதைய விதிமுறைகள் கருதுகின்றன.