தமிழக அரசியல் களம் தற்போது ஒரு மிகப்பெரிய தார்மீகச் சிக்கலில் சிக்கியுள்ளது. நடிகர் விஜய்யின் தமிழக வெற்றிக் கழகம் 108 இடங்களைப் பிடித்து தனிப்பெரும் கட்சியாக உருவெடுத்துள்ள நிலையில், அவரை ஆட்சி அமைக்க விடுவதா அல்லது தடுப்பதா என்ற குழப்பத்தில் திராவிடக் கட்சிகள் ஆழ்ந்துள்ளன.

விஜய்யை ஆட்சி அமைக்க அனுமதித்தால், அவர் தனது வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றி ஒரு “மாற்று நல்லாட்சியை” வழங்கிவிடுவாரோ என்ற பயம் திமுக மற்றும் அதிமுக ஆகிய இரு கட்சிகளுக்குமே உண்டு. அப்படி ஒரு நல்லாட்சி அமைந்துவிட்டால், கடந்த 60 ஆண்டுகளாகத் தமிழகத்தை மாறி மாறி ஆண்டு வரும் திராவிடக் கட்சிகளின் ஆதிக்கம் நிரந்தரமாக முடிவுக்கு வந்துவிடும் என்பதே இவர்களின் மிகப்பெரிய கவலையாக இருக்கிறது.

அதே நேரத்தில், விஜய்யை ஆட்சி அமைக்க விடாமல் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தித் தடுத்தால், அது மக்கள் மத்தியில் மிகப்பெரிய கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தும் என்பதைத் திராவிடத் தலைவர்கள் நன்கு உணர்ந்துள்ளனர். 108 இடங்களை வழங்கிய மக்கள், தங்களின் தீர்ப்பை மதிக்காத பாரம்பரியக் கட்சிகள் மீது கடும் அதிருப்தி கொள்வார்கள். இந்தத் தார்மீகக் கோபம் அடுத்த தேர்தலில் திராவிடக் கட்சிகளுக்கு எதிரான ஒரு மாபெரும் சுனாமியாக மாறி, அவர்களை அரசியல் களத்திலிருந்தே அப்புறப்படுத்திவிடும் அபாயமும் உள்ளது. இதனால், “முன்னால் போனால் புலி, பின்னால் போனால் பள்ளம்” என்ற இக்கட்டான நிலையில் திராவிட அரசியல் மேதைகள் திகைத்துப் போய் நிற்கிறார்கள்.

திராவிடக் கட்சிகள் ஒன்றிணைந்து ஒரு மாற்று அரசாங்கத்தை அமைப்பது என்பது தற்காலிகத் தீர்வாகத் தெரிந்தாலும், அது நீண்ட கால அடிப்படையில் அவர்களுக்குச் சுமையாகவே முடியும். கொள்கை ரீதியாக மோதிக் கொள்ளும் இரு கட்சிகள் கைகோர்ப்பதை மக்கள் ஒருபோதும் “ஜனநாயகமாக” பார்க்க மாட்டார்கள்; மாறாக அது “அதிகாரப் பசி”யாகவே கருதப்படும். குறிப்பாக, விஜய் போன்ற ஒரு புதிய தலைவரைத் தடுக்கப் பழைய எதிரிகள் இணைவது, விஜய்க்கு மக்கள் மத்தியில் ஒரு “மகா நாயகன்” அந்தஸ்தை வழங்கிவிடும். இந்தச் சூழல் அடுத்த பொதுத் தேர்தலில் விஜய்க்குத் தனிப்பெரும் பெரும்பான்மையைப் பெற்றுத் தரும் ஒரு கருவியாக மாறிவிடும் என்பதே நிதர்சனம்.

ஒருவேளை விஜய் ஆட்சி அமைத்து, அவர் ஏதேனும் ஒரு நிர்வாகச் சிக்கலில் சிக்கினால் அதைப் பயன்படுத்தி அரசியல் செய்யலாம் என்பது ஒரு தரப்பினரின் கணக்காக இருக்கிறது. ஆனால், அவர் வெற்றிகரமாக ஆட்சியை நடத்திவிட்டால், திராவிடக் கொள்கைகள் மற்றும் அதன் வாரிசு அரசியல் குறித்த விவாதங்கள் பொதுவெளியில் வலுவிழந்துவிடும். மக்கள் மாற்றத்தை விரும்பியே 108 இடங்களை வழங்கியுள்ளனர் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளாமல், குறுக்கு வழியில் தடையை ஏற்படுத்த நினைப்பது திராவிடக் கட்சிகள் தங்களுக்குத் தாங்களே தோண்டிக் கொள்ளும் குழியாக அமைந்துவிடும். குழப்பத்தில் இருக்கும் திராவிடத் தலைவர்கள், மக்களின் தீர்ப்பை ஏற்றுக்கொள்வதா அல்லது தங்கள் இருப்பைக் காக்கப் போராடுவதா என்ற தர்மசங்கடத்தில் உள்ளனர்.