இன்று அக்னிநட்சத்திரம் தொடங்குகிறது. அக்னி நட்சத்திரம் ஏற்பட்டதற்குக் காரணமான கதையொன்று மகாபாரதத்தில் உள்ளது.

அழகிய யமுனை ஆற்றங்கரைக்கு அருகிலுள்ள காட்டின் பெயர் காண்டவ வனம். இந்தக் காட்டிற்குள் அரிய மூலிகைச் செடிகள் இருப்பதால் அதன் மணம் ஆற்றங்கரைக்கு வருபவர்களைக் கவரும். இந்திரனின் காவலில் உள்ள அந்த வனத்தில் அரிய மூலிகைகள் செழித்துவளர, அவ்வப்போது மழைபெய்யச் செய்தான் மழையின் அதிபதியான இந்திரன். இந்திரனுக்கு "காண்டவ வனன்" என்ற பெயரும் உண்டு.

இயற்கையின் எழிலுடன் மூலிகையின் மணமும் வீசிக்கொண்டிருந்த இதமான சூழ்நிலையில், யமுனை நதியில் கண்ணனும், அர்ஜுனனும் அவர்களுடைய தோழர்களும் நீராடி மகிழ்ந்தனர். பின்னர் அவர்கள் கரையேறும்போது ஓர் அந்தணர் வந்தார். உங்களைப் பார்த்தால் கருணை மிக்கவர்களாக தெரிகிறீர்கள்! எனக்கு அதிக பசி! என் பசிக்கு உங்களால்தான் உதவமுடியும்; இந்த வனத்தில் என் பசிப்பிணியைத் தீர்க்கும் மருந்து உள்ளது! நான் இந்த வனத்திற்குள் பிரவேசிக்க நீங்கள் உதவி செய்ய வேண்டும்! என்று கிருஷ்ணரிடமும், அர்ஜுனனனிடம் வேண்டினார்! அந்தணர்.

அந்த அந்தணரின் பேச்சு வித்தியாசமாக இருக்கவே, கண்ணன் அந்த அந்தணரை உற்றுப் பார்த்தார்!
வந்திருப்பது அக்னி தேவன் என கண்டு கொண்டார். அக்னிதேவனே! ஏன் இந்த வேடம்? நேரிடையாகவே எங்களிடம் உங்கள் பசிப்பிணிக்கு உணவு கேட்கலாமே? என்று கண்ணன் சொன்னதும் தன் வேடத்தைக் கலைத்தார் அக்னிதேவன்.

உலகில் வாழும் உயிர்களுக்கெல்லாம் படியளக்கும் பரமாத்மாவே! தங்களுக்குத் தெரியாதது ஒன்றுமில்லை. சுவேதசி என்ற மன்னனுக்காகத் துர்வாச முனிவர் நூறாண்டுகள் தொடர்ந்து வேள்வி ஒன்றை நடத்தினார். வேள்வியின் விளைவால், அதிகப்படியான நெய்யை உட்கொள்ளும் நிலைக்கு நான் ஆளானேன். அதனால் மந்த நோய் என்னைத் தாக்கிவிட்டது.
அந்த மந்த நோய் நீங்குவதற்குத் தகுந்தமூலிகைச் செடிகள் இந்த வனத்தில் நிறைந்துள்ளன. இங்குள்ள அரிய மூலிகைகளை நான் கபளீகரம் செய்தால் என் பிணி தீரும்" என்றார் அக்னி தேவன்.

நல்லது!அதற்கு எங்கள் தயவை ஏன் நாடுகிறீர்கள்?" என்றான் அர்ஜுனன். நான் இந்த வனத்திற்குள் பிரவேசிக்க முயற்சிக்கும் பொழுதெல்லாம், இந்திரன் மழை பெய்ய மேகங்களுக்கு உத்திரவிட்டு, என் தீ நாக்குகளை அணைத்து என் முயற்சியைத் தடுத்துவிடுகிறார் என்றார் அக்னிதேவன்.

கண்ணபிரான், அர்ஜுனனைப் பார்த்து புன்னகைக்க, அதன் பொருளைப் புரிந்துகொண்ட அர்ஜுனன், அக்னி தேவனே, நாங்கள் உனக்கு உதவுகிறோம் ஆனால் ஒரு நிபந்தனை. இந்த உதவிக்கு எப்பொழுதும் குறையாத அம்புகள் எனக்கு வேண்டும்!என்றான் அர்ஜுனன். உடனே, அர்ஜுனனுக்காக, அம்புகள் நிறைந்த அம்பறாத்தூணியைக் கொடுத்தார்! அக்னி பகவான்.

அப்பொழுது கண்ணன்
அக்னிதேவனே, உன் பிணியைத் தீர்த்துக்கொள்வதற்காக. இருபத்தியொரு நாட்கள் மட்டும் இந்தக் காட்டை நீ உண்ணலாம்! அந்த நேரத்தில் இந்திரன் மழைபொழியாமல் நாங்கள் பார்த்துக்கொள்கிறோம்! என்றார் ஶ்ரீகிருஷ்ணர்.

அக்னிதேவன் வனத்திற்குள் பிரவேசித்து வனத்தை எரிக்கத் தொடங்கினார். இதைக் கண்ட இந்திரன் மழை பெய்விக்க மேகங்களுக்கு உத்தரவிட்டான். மேகங்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வானில் வருவதைக் கண்ட கண்ணன், அர்ஜுனனனைப் பார்க்க, அர்ஜுனனன் அந்த வனத்தில் மழை பொழியாமலிருக்க அம்புகளால் சரக்கூடம் அமைத்தான்.

அக்னியும் முதல் ஏழு நாட்கள் வேகமாக தன் பசிக்கு வனத்தில் உள்ள மூலிகைப் பகுதிக்குள் நுழைந்து கபளீகரம் செய்தார்.
அடுத்த ஏழு நாட்கள் சுற்றியிருக்கும் அரிய மரங்களை உணவாகக் கொண்டார்! அடுத்த ஏழு நாட்கள் மிதமாக உண்டு, இறுதியில் கண்ணபிரானிடமும், அர்ஜுனனனிடமும் விடைபெற்று வெளியேறினார் அக்னிதேவன். இவ்வாறு அக்னிதேவன் காண்டவ வனத்தை எரித்த நாட்களே அக்னி நட்சத்திர நாட்கள் ஆகும்.