இதற்கு முன்பு கூட்டுறவு வங்கிகளில் கடன் பெறுவதற்குப் பல கட்டுப்பாடுகளும், குறைந்தபட்ச உச்சவரம்பும் இருந்ததால், அவசரத் தேவைக்கு மக்கள் அதிக வட்டி வசூலிக்கும் தனியார் நிதி நிறுவனங்களையே நாடினர். தற்போது வணிக வங்கிகளுக்கு இணையாக, நகையின் சந்தை மதிப்பில் 75 சதவீதம் வரை கடன் பெற வழிவகை செய்யப்பட்டுள்ளதால், வாடிக்கையாளர்கள் தங்களுக்கு அருகிலுள்ள கூட்டுறவு வங்கிகளிலேயே அதிகத் தொகையைப் பாதுகாப்பாகப் பெற முடியும்.

இந்த மாற்றத்தின் மிக முக்கியமான அம்சம், கந்துவட்டிக் கொடுமையிலிருந்து ஏழை எளிய மக்களைப் பாதுகாப்பதாகும். குறைந்த வட்டி விகிதத்தில் கடன் கிடைப்பதுடன், கிராமப்புற மக்களுக்கும் வங்கிக்கும் இடையிலான நெருக்கமான உறவு, கடன் பெறும் நடைமுறைகளை எளிதாக்குகிறது. விவசாயிகள் தங்கள் விவசாயத் தேவைகளுக்கும், சிறு வணிகர்கள் முதலீட்டிற்கும் தங்க நகைகளை ஒரு வலுவான நிதி ஆதாரமாகப் பயன்படுத்த இது உதவுகிறது. இதன் மூலம் நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சியில் ஒரு சாதகமான சுழற்சி ஏற்பட்டு, சாதாரண மனிதனின் கைப்புழக்கத்தில் பணப்புழக்கம் அதிகரிக்க வாய்ப்புள்ளது.

ஆயினும், இத்திட்டத்தில் சில நடைமுறைச் சிக்கல்களும் கவனிக்கப்பட வேண்டியவை. தங்கத்தின் சந்தை விலை சர்வதேச அளவில் திடீரென வீழ்ச்சியடைந்தால், வங்கிகள் வாடிக்கையாளர்களிடம் கூடுதல் நகையையோ அல்லது அந்த விலை வித்தியாசத்திற்கான பணத்தையோ கோரக்கூடும். இது ஏற்கனவே நிதி நெருக்கடியில் இருக்கும் எளிய மக்களுக்குக் கூடுதல் சுமையைத் தரக்கூடும். மேலும், கடன் தவணைகளைச் சரியான நேரத்தில் செலுத்தத் தவறினால் அபராத வட்டி விதிக்கப்படும் அபாயமும் உள்ளது. எனவே, வாடிக்கையாளர்கள் தங்களின் திருப்பிச் செலுத்தும் திறனைச் சீர்தூக்கிப் பார்த்து கடன் பெறுவது அவசியமாகும்.

ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கையில், ரிசர்வ் வங்கியின் இந்த அதிரடித் தளர்வு கூட்டுறவு வங்கிகளைப் பலப்படுத்துவதோடு, சாமானிய மக்களின் நிதிச் சுதந்திரத்திற்கு வித்திடுகிறது. தனியார் நிறுவனங்களை விட அரசு அங்கீகாரம் பெற்ற வங்கிகளில் நகை வைப்பது மக்களுக்குப் பாதுகாப்பு உணர்வைத் தருகிறது. தங்கத்தை வெறும் காட்சிப் பொருளாகவோ சேமிப்பாகவோ மட்டும் பார்க்காமல், இக்கட்டான சூழலில் தடையின்றிப் பயன்படுத்தக்கூடிய மூலதனமாக மாற்றியுள்ள இந்த நடவடிக்கை, கிராமப்புற மற்றும் நடுத்தர மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்தும் ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாகும்.