దేశాన్ని ఆర్థికంగా అగ్రరాజ్యంగా మార్చేందుకు ముమ్మర ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నాయని చెబుతున్నప్పటికీ.. కనీస ప్రాథమిక వైద్య సాయం కూడా అందక పేద ప్రజలు పడుతున్న నరకయాతనలు 'నవ భారతం'పై అనేక ప్రశ్నలను లేవనెత్తుతున్నాయి. వ్యాధి కలిగించే బాధ కంటే, రోజువారీ తిండికి, వైద్యానికి దారితెన్నూ లేక అల్లాడే పేదరికపు కోరలే ఎందరినో బలితీసుకుంటున్నాయి.

బంధువుల నిరాదరణకు గురైన ఈ వృద్ధురాలి పరిస్థితిలాగే, దేశంలోని పలు ప్రాంతాల్లో ఇంకా ఎంతోమంది రోగులు సరైన వైద్యం అందక మృత్యువు అంచున కొట్టుమిట్టాడుతున్నారు. అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడు తోడుగా ఉండాల్సిన ఆత్మీయులే పేదరికం అనే మోయలేని భారం కారణంగా రోడ్డున పడేస్తున్నారంటే.. సామాజిక భద్రత, ప్రభుత్వ సంక్షేమ పథకాలు ఇప్పటికీ అట్టడుగు స్థాయి ప్రజలకు చేరువకాలేదన్నది చేదు నిజం. మానవతా విలువలు, ఆర్థికాభివృద్ధి గురించి గొప్పలు చెప్పుకునే దేశంలో పేదల ఇలాంటి దీనస్థితి రూపుమాపాల్సిన పెను సామాజిక జాడ్యం.

క్యాన్సర్ కంటే పేదరికమే ఎంతో భయానకమైనదని గుర్తించి, పేదలకు ఉచిత, నాణ్యమైన వైద్య సదుపాయాలు నిరంతరాయంగా అందేలా చూడాల్సిన గురుతర బాధ్యత ప్రభుత్వాలపై ఉంది. కేవలం పథకాలను ప్రకటించడంతో సరిపెట్టకుండా, వృద్ధులకు, నిస్సహాయులకు సామాజిక రక్షణ కవచాలను పటిష్టం చేసినప్పుడే ఇలాంటి అమానవీయ సంఘటనలను అరికట్టడం సాధ్యమవుతుంది. పేదల కన్నీటిని తుడిచే నిజమైన మార్పే దేశానికి అసలైన అభివృద్ధి కాగలదు.