పిల్లల్ని పెంచడం అనేది ఒక కళ. పిల్లలకు గొప్ప ప్రపంచాన్ని పరిచయం చేసే బృహత్తర బాధ్యత. అయితే నేటి ఆధునిక కాలంలో పిల్లల పెంపకం అంటే చాలా మంది తల్లిదండ్రులు కఠినమైన క్రమశిక్షణ, మితిమీరిన నియంత్రణ అని భావిస్తూ ఉంటారు.

కానీ పిల్లల పెంపకం అనేది నియమాలతో కంటే స్పృహతో కూడుకున్నది. భయం, శిక్షల నీడలో కాకుండా ప్రేమ, అవగాహనతో పెంచాలి. పిల్లల్లో ఆత్మవిశ్వాసం నింపడమే కాకుండా బాధ్యతాయుతమైన వ్యక్తులుగా తీర్చిదిద్దాలి. నియంత్రణ కంటే అనురాగం, మాటల ద్వారానే పిల్లలను గెలవాలి.

సాధారణంగా పిల్లలు బయట కన్నా ఇంట్లోనే ఎక్కువ విషయాలు నేర్చుకుంటారు. కాబట్టి ఇంట్లో మంచి వాతావరణం ఉండాలి. ప్రేమ, ఆప్యాయత ఉండాలి కానీ ఒత్తిడి, భయం ఉండకూడదు. అలాగే పిల్లలు పెద్దల మాటలు, పనులు గమనిస్తూ ఉంటారు. కాబట్టి తల్లిదండ్రులు కూడా జాగ్రత్తగా వ్యవహరించాలి. భావోద్వేగాలను అదుపులో ఉంచుకోవాలి. విలువలు, సంస్కృతి గురించి నేర్పాలి. శ్రద్ధగా వినడం, భావాలను స్పష్టంగా వ్యక్తపరచడం వంటి నైపుణ్యాలను నేర్పాలి.

​తల్లిదండ్రులు పిల్లల పట్ల ప్రేమతో వ్యవహరించాలి. పిల్లలను ఎల్లవేళలా కంటికి రెప్పలా కాపాడుకుంటూనే.. వారికి నచ్చిన బాటలో వెళ్లనివ్వాలి. ఇక పిల్లల పట్ల ప్రేమ అంటే కేవలం ముద్దులు, బహుమతులు ఇవ్వడమే కాదు పిల్లలు చెప్పేది శ్రద్ధగా వినడం. పిల్లలు తప్పు చేసినప్పుడు కోప్పడటం లేదా కొట్టడం కంటే ఆ పని ఎందుకు చేయకూడదో నేర్పాలి. అలాగే పిల్లలతో క్వాలిటీ సమయం గడపాలి.

వాస్తవానికి పిల్లలు మనం చెప్పినది విని నేర్చుకోవడం కంటే మనం చేసేది చూసి ఎక్కువ నేర్చుకుంటారు. కాబట్టి తల్లిదండ్రులు చేసే ఉన్నతంగా ఉండి లైఫ్‌ స్టైల్‌ సైతం ఉన్నతంగా ఉంటే పిల్లలు అదే జీవనశైలిని అనుసరిస్తారు. కాబట్టి తల్లిదండ్రుల ప్రవర్తన, భావోద్వేగాలు, మాటలు, అలవాట్లు, క్రమశిక్షణ, బంధాలు, బంధుత్వాలు ఇలా ప్రతి విషయంలో ఉన్నతంగా ఉండాలి. అప్పుడే పిల్లలు కూడా ఉన్నతమైన ఆలోచనలను అలవరుచుకుంటారు.

కొందరు పిల్లలకు ప్రేమగా చెబితే అర్థమవుతుంది. మరికొందరు పిల్లలకు కఠినంగా చెబితే అర్థమవుతుంది. అయితే పిల్లల విషయంలో ప్రేమ, కఠినం రెండూ అతిగా ఉండకూడదు. రెండూ అవసరాన్ని బట్టి బ్యాలెన్సింగ్‌గా ఉండాలి. ప్రేమ ఎక్కువైతే పిల్లలు తప్పుదోవ పడతారు. అదే సమయంలో కఠినత్వం ఎక్కువయినా పిల్లలు ఆత్మవిశ్వాసం కోల్పోతారు. తల్లిదండ్రులకు దూరమవడం లేదా తిరుగుబాటు చేయడం చేస్తారు. అబద్ధాలు చెబుతారు. కాబట్టి మధ్యేమార్గంగా ఉండాలి.