இதற்குக் காரணம் நமது சோம்பேறித்தனம் இல்லை, நமது மூளை எதிர்கொள்ளும் ஒரு சிக்கலான நிலை தான். இதனை உளவியலில் Learned Helplessness என்று அழைப்பார்கள்.

நமது மூளை எப்படி இந்த நிலையிலிருந்து வெளியேறி உளவியல் வலிமை பெற்று ஒரு அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையை உருவாக்குகிறது என்பதை இப்போது மிகவும் தெளிவாகப் பார்ப்போம்.

மூளையின் மொழி!

ஆரம்பத்தில் தொடர்ந்து தோல்விகளைச் சந்தித்தால் மனிதர்கள் தானாகவே முடங்கிப் போய்விடுவார்கள் என்று பல உளவியல் நிபுணர்கள் உறுதியாக நம்பினார்கள். ஆனால் 2016 ஆம் ஆண்டில் மார்ட்டின் செலிக்மேன் (Martin Seligman) மற்றும் ஸ்டீவன் மேயர் (Steven Maier) போன்ற அறிஞர்கள் வெளியிட்ட புதிய ஆய்வறிக்கை அந்தப் பழைய சிந்தனையை முற்றிலும் மாற்றியது.

அதாவது நமது மூளை தோல்வியைக் கண்டு முடங்குவதைக் கற்றுக் கொள்வதில்லை. அதற்கு பதிலாக சூழ்நிலையை எப்படித் தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வருவது என்பதைக் கற்றுக் கொள்ளவே அது முதலில் திணறுகிறது என்பதை அவர்கள் ஆணித்தரமாக நிரூபித்தார்கள்.

நமது நெற்றிக்குப் பின்னால் உள்ள வென்ட்ரோமெடியல் ப்ரீஃப்ரன்டல் கார்டெக்ஸ் (Ventromedial Prefrontal Cortex) என்ற பகுதிதான் நமது மன அழுத்தத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் மிக முக்கிய மையமாகச் செயல்படுகிறது. இது வீட்டின் மெயின் ஸ்விட்ச் போர்டு போலச் செயல்படும். அதிக மின்சாரம் வரும்போது தானாகவே ட்ரிப் ஆவது ஒரு பாதுகாப்பு முறையே தவிர அது எவ்விதத்திலும் பழுது கிடையாது.

அதேபோல மன அழுத்தம் எல்லை மீறும்போது மூளை தன்னைத் தானே தற்காலிகமாகப் பாதுகாத்து முடக்கிக் கொள்கிறது. அதன்பின் அதை நாம்தான் மெதுவாக மீட்டெடுக்க வேண்டும்.

தவிர்க்கும் மனப்பான்மையின் விளைவுகள்!

இன்றைய நவீன உலகில் நாம் கடினமான விஷயங்களை எதிர்கொள்வதை விட அவற்றைத் தவிர்த்து விலகி ஓடுவதையே அதிகம் விரும்புகிறோம். சின்ன சின்ன கஷ்டங்களுக்குக் கூடப் பயந்து எல்லாவற்றிற்கும் மற்றவர்களைச் சார்ந்திருக்கிறோம். உணவு முதல் அனைத்துத் தேவைகளுக்கும் ஆன்லைன் ஆப்ஸ்களைத் தேடுகிறோம்.

இதனால் சிறிய சவால்களைக் கூடத் தைரியமாக எதிர்கொள்ளும் அந்த இயற்கையான உளவியல் வலிமை நம்மை விட்டு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நிரந்தரமாக விலகிப் போகிறது. இது மிகவும் ஆபத்தான ஒரு மனநிலையாகும்.

ஒருவர் நமக்குச் செய்த துரோகத்தையோ அல்லது மோசமான செயலையோ நாம் அவ்வளவு எளிதில் மறந்துவிட மாட்டோம். அதை ஒரு நீதிமன்ற வழக்குப் போல நமது மனதிற்குள் பல நாட்கள் திரும்பத் திரும்ப ஓட விட்டுக்கொண்டே இருப்போம். அவர்கள் தங்களது தவற்றை உணர்ந்து மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும் என்று வீணாகக் காத்திருப்போம்.

ஆனால் நிஜ வாழ்க்கையில் அப்படி நடப்பதே இல்லை. இதனால் நமது பொன்னான நேரமும் விலைமதிப்பற்ற ஆற்றலும் முற்றிலும் வீணாகிறது என்பதை நாம் உணர்வதே கிடையாது.

நாம் வாழ்வில் சந்திக்கும் ஒரு சாதாரணத் தோல்வி என்பது அந்தச் செயலின் தோல்வி மட்டுமே. அது உங்களின் ஒட்டுமொத்த அடையாளத்தின் தோல்வி கிடையாது என்பதை நீங்கள் முதலில் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். தொழில் நஷ்டமடைந்தால் நீங்கள் நஷ்டவாளி ஆகிவிட மாட்டீர்கள். யாரோ ஒருவர் உங்களை வேண்டாம் என்று சொன்னால் நீங்கள் அன்புக்குத் தகுதியற்றவர் என்று அர்த்தம் கிடையாது.

எந்தச் சூழ்நிலையிலும் முடங்கி கிடக்காமல் சிறு சிறு முயற்சிகளைத் தொடர்ந்து எடுத்து வைத்தால் மாபெரும் வெற்றிகளை நீங்கள் நிச்சயம் சுலபமாக அடையலாம்.