ডিজিটেল ডেস্ক: শনি দেৱ সূৰ্য্য দেৱৰ পুত্ৰ আৰু তেওঁক কৰ্মদাতা বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ মেজাজ আৰু গ্ৰহৰ অৱস্থানে যিকোনো ব্যক্তিক ধ্বংস কৰিব পাৰে। যাৰ বাবে সকলোয়ে শনি দেৱলৈ ভয় কৰে আৰু তেওঁৰ কুপ্ৰভাৱৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ বিচাৰে। শনি দেৱলৈ যেনেকৈ সকলোয়ে ভয় কৰে, তেনেকৈ আকৌ শনি দেৱেও কাৰোবাক ভয় কৰে।
যিকোনো ব্যক্তিক ধ্বংস কৰিবলৈ সূৰ্য্যৰ পুত্ৰ শনিদেৱ সক্ষম বুলি বিবেচনা কৰা হয়। কিন্তু শনিদেৱে কেৱল সেইসকলকহে অশান্তি দিয়ে যাৰ কৰ্ম বেয়া। শনি দেৱ ন্যায়ৰ দেৱতা। এই কাৰণেই ভগৱান শিৱই শনি দেৱক ন গ্ৰহৰ ভিতৰত বিচাৰৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিছিল। কিন্তু আপুনি জানেনে যে শনি দেৱ, যাৰ ক্ৰোধক সমগ্ৰ বিশ্বই ভয় কৰে তেওঁ যে বিশেষ ৫ জনক ভয় কৰে ?
কাক ভয় কৰে শনিদেৱে ?
হয়, শনিদেৱে হনুমানক বৰ ভয় কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। গতিকে হনুমানক দেখা আৰু পূজা কৰিলে শনি দেৱৰ সকলো কু-প্ৰভাৱ নাইকিয়া হয় বুলি কোৱা হয়। যিসকলে নিয়মিতভাৱে হনুমানক পূজা কৰে তেওঁলোকে শনিৰ গ্ৰহৰ অৱস্থানৰ বিশেষ প্ৰভাৱ নপৰে।
আনহাতে, ভগৱান কৃষ্ণক শনিদেৱৰ প্ৰিয় বুলি গণ্য কৰা হয়। বিশ্বাস অনুসৰি, শনিদেৱে নিজৰ প্ৰিয়জনৰ আভাস পাবলৈ কোকিলা বনাঞ্চলত তপস্যা কৰিছিল। শনিদেৱৰ কঠোৰ তপস্যাত সন্তুষ্ট হৈ শ্ৰীকৃষ্ণ কোকিলৰ ৰূপত আবিৰ্ভাৱ হয়। তাৰ পিছত শনিদেৱে কৃষ্ণৰ ভক্তক আৰু অশান্তি নিদিয়ে।
পৌৰাণিক বিশ্বাস অনুসৰি, শনিদেৱে আঁহত গছক ভয় কৰে। সেয়ে, শনিবাৰে আঁহত গছৰ তলত সৰিয়হ তেলৰ চাকি জ্বলাই শনিদেৱক সন্তুষ্ট কৰে। শাস্ত্ৰত উল্লেখ আছে যে, যিসকলে জপ কৰি আঁহত গছক পূজা কৰে, তেওঁলোকৰ ওপৰত শনিৰ বিশেষ প্ৰভাৱ নপৰে।
শনিদেৱে পত্নীক ভয় কৰে। যাৰ বাবে, জ্যোতিষশাস্ত্ৰত শনিৰ প্ৰভাৱৰ সময়ত শনিৰ পত্নীৰ নাম জপ কৰাটো শনিৰ প্ৰভাৱৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ উপায় বুলি গণ্য কৰা হয়।
ইফালে, পিতৃ সূৰ্যদেৱৰ নিৰ্দেশত এবাৰ শনিদেৱক পাঠ শিকাবলৈ শনিদেৱক শৈশৱতে আক্ৰমণ কৰিছিল। শনিদেৱ অচেতন হৈ পৰিল, কিন্তু পিতৃৰ অনুৰোধত ভগৱান শিৱই তেওঁক স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ ঘূৰাই আনিলে। তেতিয়াৰ পৰা শনিদেৱে ভগৱান শিৱক গুৰু বুলি গণ্য কৰি ভয় কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।